Leonard Pecyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonard Pecyna
Lolek
Data urodzenia 4 listopada 1922
Data i miejsce śmierci 18 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki Batalion „Zośka”
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)
Mogiła symboliczna na Wojskowych Powązkach. Nazwisko Leonarda znajduje się w 6. rzędzie

Leonard Pecyna ps. Lolek (ur. 4 listopada 1922[1], zm. 18 września 1944 w Warszawie) – podharcmistrz, podporucznik, powstaniec warszawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był harcerzem 5 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. Podczas okupacji niemieckiej działał podziemiu zbrojnym. Należał do Hufca Centrum w Grupach Szturmowych Szarych Szeregów.

W powstaniu warszawskim był ostatnim dowódcą II plutonu „Alek” w 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”. Walczył na Woli, Starym Mieście i na Czerniakowie. Poległ 18 września w walkach powstańczych przy ul. Wilanowskiej 18 na Górnym Czerniakowie. Miał 21 lat. Został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 266-3-24)[2]. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2004. ​ISBN 83-11-09261-3
  2. Cmentarz Stare Powązki: LEONARD PECYNA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-03-07].