Leonid Biełousow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leonid Gieorgijewicz Biełousow (ros. Леонид Георгиевич Белоусов, ur. 16 marca 1909 w Odessie, zm. 7 maja 1998 w Petersburgu) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1957).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako ślusarz w Odessie, od 1930 należał do WKP(b) i służył w Armii Czerwonej, w 1933 skończył Odeską Wojskową Szkołę Piechoty, a w 1935 Borisoglebską Szkołę Pilotów Wojskowych. Uczestniczył w wojnie z Finlandią 1939-1940, podczas której wykonał kilkadziesiąt lotów bojowych, po ataku Niemiec na ZSRR w końcu czerwca 1941 jako dowódca eskadry myśliwców brał udział w obronie półwyspu Hanko, później w walkach w rejonie Kronsztadu i rejonie jeziora Ładoga, w grudniu 1941 został ciężko ranny i stracił obie nogi. W 1944 powrócił na front, później do końca wojny wykonał jeszcze 40 lotów bojowych, w 1945 otrzymał stopień majora, w 1945 został przeniesiony do rezerwy z powodu choroby. Po wojnie pracował w transporcie rzecznym i jako szef aeroklubu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]