Leopold Chludziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leopold Chludziński (ur. 19 listopada 1775 roku w Orszy, zm. 29 kwietnia 1843 roku w Tuchowie) – polski pedagog, wykładowca w Akademii Połockiej w latach 1814-1816, ksiądz katolicki.

Studiował w Połocku filozofię (1797-1799), a następnie teologię (1800-1804). Był prefektem szkół niższych, podległych Akademii, oraz pedagogiem w konwikcie szlacheckim w Petersburgu (1804-1805), następnie profesorem retoryki w Orszy (1805-1806). W późniejszym czasie był kaznodzieją w Mścisławiu, Mohylewie, Witebsk u i Połocku; wreszcie został socjuszem prowincjała białoruskiego jezuitów (1816-1819). Po wypędzeniu jezuitów z Rosji, w latach 1821-1828 pracował w Tuchowie. W Wiedniu, wraz z o. Loeflerem przez 3 lata prowadzili pertraktacje z rządem austriackim w sprawie wyjątków w zakresie praw józefińskich na rzecz jezuitów. Po powrocie do Małopolski był sekretarzem prowincjała (1828-1832) i superiorem w Tuchowie (1832-1842).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludwik Grzebień, Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, Kraków 1996
  • Jan Marek Giżycki, Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół od niej zależnych, 1905