Leszczyny (Czerwionka-Leszczyny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Czerwionki-Leszczyn Leszczyny
Dzielnica Czerwionki-Leszczyn
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat POL powiat rybnicki flag.svg rybnicki
Gmina Czerwionka-Leszczyny
Miasto Czerwionka-Leszczyny
W granicach Czerwionki-Leszczyn Czerwionka-Leszczyny
Wysokość 272 m n.p.m.
Populacja (30.09.2012)
• liczba ludności

11 964
Nr kierunkowy 32
Kod pocztowy 44-238
Tablice rejestracyjne SRB
Położenie na mapie Czerwionki-Leszczyn
Mapa lokalizacyjna Czerwionki-Leszczyn
Leszczyny
Leszczyny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Leszczyny
Leszczyny
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Leszczyny
Leszczyny
Położenie na mapie powiatu rybnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu rybnickiego
Leszczyny
Leszczyny
Położenie na mapie gminy Czerwionka-Leszczyny
Mapa lokalizacyjna gminy Czerwionka-Leszczyny
Leszczyny
Leszczyny
Ziemia50°08′28″N 18°37′36″E/50,141139 18,626639
Portal Portal Polska

Leszczyny (niem. Leschczin) – dawne miasto, obecnie dzielnica Czerwionki-Leszczyn. W latach 1945-1954 siedziba gminy Leszczyny, a w latach 1977-1991 gminy Leszczyny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Leszczyny powstały prawdopodobnie pod koniec XIII w. Równocześnie erygowano parafię. Pierwszym właścicielem osady był w XV wieku rycerz Nikolaus z Leszczyn, następnie stanowiły własność rodziny Welczków. Wieś dotkliwie spustoszono w czasie wojny trzydziestoletniej, czego następstwem było przyłączenie w 1627 r. parafii do Bujakowa. W 1701 r. wieś kupił Adam Laschowski od Kaspera Schycka. W rękach Laschowskich Leszczyny znajdowały się do 1835 r. Następnym właścicielem został Franciszek Goertz, później Franciszek König, a następnie Maria Richthofen oraz Fryderyk Langer, który w 1866 roku sprzedał Leszczyny Konradowi Barteltowi. Bartelt wzniósł murowaną siedzibę rodową – istniejący do dziś tzw. zamek w Leszczynach oraz przyczynił się do wybudowania szkoły. Po śmierci Konrada Bartelta majątek odziedziczyła córka Helena z mężem Janem Eickl, którzy w 1906 roku sprzedali dominium Spółce Akcyjnej Huta Królewska i Laura. Reszta dóbr znalazła się pod zarządem macochy Heleny, której drugi mąż w krótkim czasie doprowadził majątek do stanu upadłości. W 1918 r. przeszedł on także na własność wspomnianej spółki. Pierwszym kościołem parafialnym w Leszczynach był kościół pod wezwaniem św. Bartłomieja, także kolejny wybudowany w latach 1594-1606, którego fundatorem prawdopodobnie był właściciel miejscowości pochodzący z rodu Welczek, był pod wezwaniem tegoż świętego. W 1679 r. kościół parafialny w Leszczynach był poświęcony ku czci Najświętszej Trójcy. W 1981 roku kościół ten został przeniesiony do Palowic (patrz: Kościół Trójcy Przenajświętszej w Palowicach). W połowie lat 30. przystąpiono do budowy nowego, murowanego kościoła. Budowę rozpoczęto – staraniem ówczesnego proboszcza, ks. Adolfa Pojdy – w 1937 r., ukończono w stanie surowym latem 1939 r. Nowy kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli, został poświęcony 16 lipca 1944r, po wydaniu decyzji przez władze okupacyjne.

W 1650 r. powstała szkółka parafialna, a w 1877 r. wybudowano istniejący do dziś budynek, który rozbudowano w latach 90. XX wieku, w którym obecnie mieszczą się Szkoła Podstawowa i Gimnazjum nr 1.

W 1856 r. oddano do użytku linię kolejową OrzeszeRydułtowy ze stacją w Rzędówce. W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Leszczynach działały: gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego Sokół, Towarzystwo Śpiewu Słowik oraz Klub Sportowy Piast 20. Patriotyczne nastroje mieszkańców Leszczyn znalazły wyraz w ich udziale w powstaniach śląskich. W głosowaniu plebiscytowym w 1921 r., mieszkańcy opowiedzieli się za przyłączeniem wschodniego terenu Górnego Śląska do Polski.

W czasie II wojny światowej, podczas ewakuacji więźniów obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, w styczniu 1945 r., w pobliżu stacji kolejowej Rzędówka zamordowano 292 więźniów obozu Auschwitz-Birkenau, których pochowano w zbiorowej mogile przy torach kolejowych. W maju 1955 r. szczątki ekshumowano i przeniesiono na cmentarz centralny w Gliwicach.

W 1975 r. w ramach reformy administracyjnej kraju do Leszczyn przyłączono Czerwionkę, tworząc jedno miasto Leszczyny. Rozporządzeniem Rady Ministrów z 26 listopada 1991 r. z dniem 1 stycznia 1992 r. zmieniono nazwę miasta na Czerwionka-Leszczyny, w którym Leszczyny stanowią jedną z dzielnic.

W Leszczynach znajduje się symboliczna mogiła więźniów oraz Pomnik Ofiar II Wojny Światowej, ufundowany w 1966 r. na cześć więźniów zamordowanych w styczniu 1945 roku, wywiezionych pociągami przez Leszczyny z Obozu Zagłady Auschwitz-Birkenau do innych obozów koncentracyjnych, na terenie III Rzeszy. Znajdują się tu cztery szkoły: Zespół Szkół nr 1 (szkoła podstawowa i gimnazjalna), Gimnazjum nr 2, Szkoła Podstawowa nr 3 i Zespół Szkół Specjalnych (szkoła podstawowa i gimnazjum).

Według danych z 31 marca 2007 r. liczyły one 12 tysięcy 311 mieszkańców.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Klub Sportowy Piast Leszczyny – klub powstał w 1922 r. i działał pod nazwą Ludowy Klub Sportowy aż do roku 1964. W 1965 r. zmieniono nazwę na „Klub Sportowy Piast”. Drużyna była wielokrotnie odznaczana przez władze w Katowicach, Rybniku, a nawet w Warszawie. W 1995/96 drużyna awansowała do IV Ligi Śląskiej. Po wycofaniu się z rozgrywek z powodów organizacyjnych od sezonu 2011/2012 seniorzy Piasta rozpoczęli rozgrywki od najniższego szczebla rozgrywek. Od tego sezonu powołano także drużynę seniorek.

Sekcje[edytuj | edytuj kod]

Dawniej funkcjonowało 5 sekcji sportowych:

Aktualnie czynne są dwie sekcje: piłkarska na którą składają się grupy:

  • Pierwsza drużyna piłki nożnej (grająca w C Klasie Rybnickiej)
  • Drużyna piłki nożnej kobiet (nie zgłoszona do rozgrywek)
  • Drużyny młodzieżowe chłopców

oraz sekcja skata sportowego.

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Stadion znajduje się przy ulicy Brzozowej 1. Trybuna posiada 1000 miejsc, w tym połowa siedzących. Obok stadionu boisko treningowe. Budynek klubowy wyposażony w szatnie, zaplecze gospodarcze, biura.

Ludzie związani z Leszczynami[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Żukowski, Anna Gudzik: „Szlakami Zielonego Śląska” ARW Vectra, Czerwionka-Leszczyny, 2002.
  • Urząd Wojewódzki [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]