Leszek Kaczmarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Jan Kaczmarek
Data i miejsce urodzenia 1957-05-3131 maja 1957
Warszawa
Profesor nauk biologicznych
Specjalność: biologia komórki zwierzęcej
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1983
Habilitacja 1988
Profesura 1996-10-2222 października 1996
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Funkcja Jednostka PAN Przewodniczący (2003-2008)
Wydział II Nauk Biologicznych
Praca naukowa
Instytut Biologii Doświadczalnej PAN
Stanowisko Profesor zwyczajny,
Przewodniczący Rady Naukowej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Leszek Jan Kaczmarek (ur. 31 maja 1957 w Warszawie) – biolog molekularny, profesor nauk biologicznych, kierownik Pracowni Neurobiologii Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1981 ukończył studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1983 uzyskał doktorat. W latach 1984–1986 był na stażu podoktorskim w Temple University w Filadelfii (USA). Po powrocie podjął pracę w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN im. Nenckiego, gdzie pracuje do chwili obecnej. Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1988 roku. W dniu 22 października 1996 otrzymał tytuł profesora nauk biologicznych[1]. W 2000 został laureatem Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk przyrodniczych i medycznych za badania wpływu różnych bodźców na ekspresję genów w mózgu ssaków[2][3], a w 2011 otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za całokształt dorobku naukowego.

Jest członkiem Polskiej Akademii Nauk, od 1998 członkiem korespondentem, a od 2013 członkiem rzeczywistym. W latach 2003–2008 był Przewodniczącym Wydziału II Nauk Biologicznych PAN, a w latach 1999–2003 przewodniczącym Komitetu Neurobiologii PAN[3][1].

Jego działalność badawcza dotyczy m.in. aktywności genów w mózgu w procesie uczenia oraz plastyczności synaptycznej, będącej podłożem uczenia się i pamięci, a także najpoważniejszych schorzeń neuro-psychicznych, takich jak padaczka, autyzm, schizofrenia, czy też uzależnienia. Opublikował ponad 200 artykułów w renomowanych czasopismach naukowych, cytowanych ponad 9 tysięcy razy przez innych badaczy. Wypromował 41 doktorów nauk[3][2].

W 1998 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim, a w 2009 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Leszek Kaczmarek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b Prof. Leszek Kaczmarek – laureat Nagrody FNP 2000. fnp.org.pl. [dostęp 2014-2-2].
  3. a b c d Członkowie rzeczywiści PAN. Wydział II. pan.pl. [dostęp 2014-2-2].