Leszek Kuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Andrzej Kuk (ur. 27 listopada 1951 w Koszalinie) – polski historyk, znawca Francji, profesor i prorektor UMK ds. studenckich w latach 2005-2008, od lutego 2009 roku dyrektor stacji zagranicznej Polskiej Akademii Nauk w Rzymie.

  • wykładowca w Katedrze Międzynarodowych Stosunków Politycznych na Wydziale Politologii i Studiów Międzynarodowych UMK w Toruniu,
  • wykładowca na Université Nancy,
  • specjalności: historia XIX wieku oraz międzynarodowe stosunki polityczne.
Habilitację otrzymał w 1996 roku, tematem rozprawy habilitacyjnej była „Orientacja słowiańska w myśli politycznej Wielkiej Emigracji”.
Jego zainteresowania skupiają się na dziejach polskiej emigracji politycznej w XIX w., historii myśli politycznej XIX w; historii Europy środkowo-wschodniej/środkowej, społeczeństwach Zachodu wobec problemów politycznych Europy środkowej, współczesna historii Polski.

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Emigracja a powstanie słowianofilstwa francuskiego. W kręgu działalności Cypriana Roberta, Toruń. 1991,
  • Orientacja słowiańska w myśli politycznej Wielkiej Emigracji (do wybuchu wojny krymskiej). Geneza, uwarunkowania, podstawowe koncepcje, Toruń 1996,
  • La Pologne du postcommunisme a’l anticommunisme L’ Harmatan, Paris 2001,
  • L’armee polonaise a l’epogue dr la grande transformation, „Cahier d’Histoire immediate”, n019: printemps 2001.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żona: Jolanta Kuk, nauczycielka historii, obecnie pracuje w Szkole podstawowej w Warszawie numer 341 ( 30.05.2017)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1995