Leszek Myczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Myczka
Data i miejsce urodzenia 18 października 1954
Polanica-Zdrój
Zawód, zajęcie dziennikarz, prezenter telewizyjny, publicysta, dokumentalista
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Leszek Myczka (ur. 18 października 1954 w Polanicy Zdroju) – polski dziennikarz telewizyjny, publicysta, dokumentalista, związany z TVP Opole.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leszek Myczka pochodzi z Polanicy-Zdroju. W 1972 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Kłodzku[1]. Po pomyślnie zdanej maturze podjął studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie ukończył w 1977 roku filologię klasyczną, uzyskując stopień magistra[potrzebny przypis]. W latach 1976–1978 podjął również naukę w Państwowym Studium Kulturalno-Oświatowym i Bibliotekarskim w Opolu.

Leszek Myczka po ukończeniu studiów na stałe związał się z mediami w Opolu. Pracował m.in. Gazeta Wyborcza, Panorama Opolska, Radio Opole, TVP Opole. Jest prowadzącym programów publicystycznych m.in.: Wszystko jasne, Rozmowa dnia oraz programu o tematyce historii OpolszczyznyLapidarium Opolskie[2]. Autor filmów dokumentalnych: Egzekutorka[3], Tajemnice Układu Warszawskiego. Broń atomowa w PRL, Batalia o Śląsk[4], o Romanie Dmowskim[5] serii filmów Miasta Śląska, oraz Pan Tadeusz, czyli 40 lat TVP Opole, za co w 2011 roku otrzymał 2. Nagrodę na Przeglądzie i Konkursie Dziennikarzy Oddziałów TVP w kategorii Autor najlepszego programu budującego tożsamość regionalną.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Pierwsza Dekada” 2005
  • „Egzekutorka” 2006
  • „Tajemnice Układu Warszawskiego. Broń Atomowa w Polsce” 2006
  • „Misje strachu” 2007
  • „Kryptonim Wichrzyciele” 2008
  • „Wigilia w Grodkowie” 2008
  • „Niedokończona Kariera” 2009
  • „Pieśń o fladze” 2010
  • „Wincenty z Kielczy” 2011
  • „Miasta Śląska – Nysa” 2010
  • „Miasta Śląska- Opole” 2011
  • „Dr Wałęsa” 2011
  • „Pan Tadeusz, czyli 40 lat TVP w Opolu”
  • „Miasta Śląska – Głogówek” 2013
  • „Miasta Śląska – Paczków” 2013
  • „Miasta Śląska – Prószków” 2013
  • „Nyskie księstwo jezior i gór” 2014
  • „Pod egidą muz łagodnych” 2014
  • „Sukces nie jedno ma imię” 2014
  • „Czystsze jest lepsze” 2014
  • „Człowiek z pomnika” 2015
  • „Powiat Opolski” 2016
  • „My nie chcemy do Opola” 2016
  • „Ballada o Druchu” 2017
  • „Alfons Zgrzebniok – Śmiałek z Dziergowic” 2017
  • „Zły” 2019
  • „Leader tu byl” 2019
  • „My nie chcemy do Opola II” 2019
  • "Nowe życie starych ksiąg" 2019

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 2011 – 2. Nagroda na Przeglądzie i Konkursie Dziennikarzy Oddziałów TVP w kategorii Autor najlepszego programu budującego tożsamość regionalną za dokument Pan Tadeusz, czyli 40 lat TVP Opole[6].
  • 2017 – Nominacja do nagrody w VIII Międzynarodowym Festiwalu Filmów Historycznych i Wojskowych, Warszawa 2017, dwóch filmów Człowiek z pomnika. Rzecz o Edmundzie Osmańczyku i Alfons Zgrzebniok – Śmiałek z Dziergowic[7].
  • 2017 – Wyróżnienie Muzeum Niepodległości na VIII Międzynarodowym Festiwalu Filmów Historycznych i Wojskowych, Warszawa 2017, za film dokumentalny o Edmundzie Osmańczyku Człowiek z Pomnika[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Leszek Myczka jest członkiem dziennikarskiej rodziny. Jego ojciec, Jan Myczka był w latach 1980–1983 prezesem Towarzystwa Miłośników Polanicy[8]. Jego siostry: Magdalena Jethon, Irena Myczka-Weber, Jolanta Pędziwiatr również są dziennikarkami. Mężem Ireny Weber, a zarazem szwagrem Leszka Myczki był krytyk muzyczny Jan Weber.

Żonaty, ma córkę Magdalenę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]