Leszek Zbigniew Ciunik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Zbigniew Ciunik
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1949-06-044 czerwca 1949
Głogów
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: krystalografia
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 18 czerwca 1980 – nauki chemiczne
Uniwersytet Wrocławski
Habilitacja 21 maja 1998 – nauki chemiczne
Uniwersytet Wrocławski
Profesura 22 stycznia 2007
emerytowany nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Okres zatrudn. 1. 10. 1972 – 30. 09. 2019
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Leszek Zbigniew Ciunik[1] (ur. 4 czerwca 1949 w Głogowie) – polski chemik, emerytowany profesor zwyczajny Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego specjalizujący się w krystalografii i krystalochemii związków koordynacyjnych i organicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1949 roku w Głogowie. Po roku wraz z rodzicami zamieszkał we Wrocławiu, gdzie w 1963 roku ukończył Szkołę Podstawową nr 94[2], w 1967 roku XII Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego a w 1972 studia chemiczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Po studiach został zatrudniony w Zespole Krystalografii w Instytucie Chemii UWr kolejno na etatach asystenta stażysty, asystenta i starszego asystenta. W 1980 roku obronił rozprawę doktorską[3] pt. Struktura krystaliczna kompleksów manganu(II) z aminokwasami wykonaną pod opieką prof. Tadeusza Głowiaka. W latach 1988-1989 przebywał na stypendium Fundacji Humboldta w Institut für Kristallographie, Freie Universität Berlin w grupie prof. Petera Lugera[4]. W 1998 roku obronił rozprawę habilitacyjną pt. Strukturalne konsekwencje wiązań wodorowych w pierścieniowych związkach organicznych (pochodnych cukrów, cykloheksanonu i w trwałych rodnikach π). W 2000 roku przebywał jako profesor wizytujący w School of Chemistry University of Hyderabad (Indie)[5]. W 2002 roku uzyskał stanowisko profesora UWr a w 2007 roku tytuł profesora[6]. Pod jego kierunkiem ukończono cztery przewody doktorskie. Był recenzentem w 14 przewodach doktorskich, w 13 habilitacyjnych i w 7 postępowaniach o tytuł naukowy[1].

Jest żonaty (żona Barbara), ma dwoje dzieci.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jego zainteresowania naukowe dotyczą:

Pełnione funkcje[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2005 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Chemii UWr[13] a w latach 2005-2008 i 2008-2012 dziekana[14][15]. W latach 2005-2016 był członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego pełniąc w nim m.in. rolę przewodniczącego senackiej komisji inwestycji i majątku (2012-2016). Ponadto pełnił funkcję kierownika Zakładu Krystalografii (2003-2016)[16], kierownika Zespołu chemii i struktury heterocykli i ich sieci koordynacyjnych (2013-2019)[17] i opiekuna Koła Naukowego Studentów Jeż (2013-2014)[18]. W latach 2008-2010 był członkiem zespołu zadaniowego MNiSW ds. oceny wniosków współfinansowanych z funduszy strukturalnych[19][20] oraz członkiem zespołu zadaniowego MNiSW ds. oceny dorobku naukowego[21]. W latach 2009-2014 był kierownikiem zadania 2.1 pt. Antybiotyki na bazie nowych hemiaminali w ramach projektu BioMed we Wrocławskim Centrum Badań EIT+[22].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Prof. Leszek Zbigniew Ciunik, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-12-02].
  2. Szkoła Podstawowa nr 94. nk.pl/szkola/86762/szkola-podstawowa-nr-94-obecnie-gimnazjum-nr-5.pl. [dostęp 2019-12-02].
  3. Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii; Wydział Matematyki i Fizyki, Wydział Matematyki i Informatyki; Wydział Chemii, Wydział Fizyki i Astronomii. Wykaz doktoratów z lat 1945–2010. uni.wroc.pl. [dostęp 2019-12-03].
  4. Prof. Peter Luger. de.wikipedia.org/wiki/Peter_Luger. [dostęp 2019-12-02].
  5. University of Hyderabad. en.wikipedia.org/wiki/University_of_Hyderabad. [dostęp 2019-12-02].
  6. M.P. z 2007 r. nr 15, poz. 159
  7. Hemiaminale. en.wikipedia.org/wiki/Hemiaminal. [dostęp 2019-12-02].
  8. ORCID 0000-0003-2397-3721
  9. PAT.214249. regserv.uprp.pl. [dostęp 2019-12-02].
  10. PAT.232214. grab.uprp.pl. [dostęp 2019-12-02].
  11. Komitet Krystalografii PAN. www.komkryst.pan.pl. [dostęp 2019-12-02].
  12. Polskie Towarzystwo Krystalograficzne. ptkryst.org.pl. [dostęp 2019-12-02].
  13. Przegląd Uniwersytecki 2002(12)2-3. www.bibliotekacyfrowa.pl. [dostęp 2019-12-02].
  14. Przegląd Uniwersytecki 2005(9)3-6. www.bibliotekacyfrowa.pl. [dostęp 2019-12-02].
  15. Przegląd Uniwersytecki 2008(6-8)13-15. www.bibliotekacyfrowa.pl. [dostęp 2019-12-02].
  16. Historia Zespołów Dydaktycznych. chem.uni.wroc.pl. [dostęp 2019-12-02].
  17. Historia Zespołów Badawczych. chem.uni.wroc.pl. [dostęp 2019-12-02].
  18. Koło Naukowe Jeż. knch.chem.uni.wroc.pl. [dostęp 2019-12-02].
  19. Zarządzenie Nr 25 w Dzienniku Urzędowym MNiSW 2/2008. bip.nauka.gov.pl/dzienniki-urzedowe. [dostęp 2019-12-02].
  20. Zarządzenie Nr 36 w Dzienniku Urzędowym MNiSW 3/2009. bip.nauka.gov.pl/dzienniki-urzedowe. [dostęp 2019-12-02].
  21. Zarządzenie Nr 30 w Dzienniku Urzędowym MNiSW 3/2008. bip.nauka.gov.pl/dzienniki-urzedowe. [dostęp 2019-12-02].
  22. Wrocławskie Centrum Badań EIT+. port.org.pl. [dostęp 2019-12-02].
  23. M.P. z 2016 r. poz. 665
  24. M.P. z 2017 r. poz. 1068