Lew Kalajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lew Kalajew
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1929
Leningrad
Data i miejsce śmierci 19 sierpnia 1983
Leningrad
Wzrost 182 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
srebro Helsinki 1952 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Mistrzostwa Europy
złoto Bruksela 1950 sztafeta 4 × 100 m

Lew Aleksiejewicz Kalajew, ros. Лев Алексеевич Каляев (ur. 16 maja 1929 w Leningradzie, zm. 19 sierpnia 1983 tamże[1]) – rosyjski lekkoatleta (sprinter) startujący w barwach ZSRR, wicemistrz olimpijski z 1952 i mistrz Europy z 1950.

Zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1950 w Brukseli (sztafeta radziecka biegła w składzie: Władimir Suchariew, Kalajew, Lewan Sanadze i Nikołaj Karakułow)[2].

Na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Boris Tokariew, Kalajew, Sanadze i Suchariew)[1].

Był mistrzem ZSRR w biegu na 100 metrów w 1952 i 1953[3].

Był trzykrotnym rekordzistą ZSRR w sztafecie 4 × 100 metrów do wyniku 40,3 s (27 lipca 1952 w Helsinkach)[4].

Jest pochowany w Petersburgu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Lev Kalyayev, Sports-Reference.com [dostęp 2014-05-29] (ang.).
  2. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 107.
  3. a b КАЛЯЕВ Лев Алексеевич, Спортивный некрополь [dostęp 2014-05-29] (ros.).
  4. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 17 i 194.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]