Lipnica (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. świętokrzyskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Lipnica
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat jędrzejowski
Gmina Małogoszcz
Liczba ludności  315
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-366[1]
Tablice rejestracyjne TJE
SIMC 0249231
Położenie na mapie gminy Małogoszcz
Mapa lokalizacyjna gminy Małogoszcz
Lipnica
Lipnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lipnica
Lipnica
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Lipnica
Lipnica
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jędrzejowskiego
Lipnica
Lipnica
Ziemia50°44′40″N 20°16′32″E/50,744444 20,275556

Lipnicawieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Lipnica[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0249248 Brodki osada
0249254 Milianów część wsi
0249260 Podedwór przysiółek
0249277 Stoczki osada
0249283 Żabiniec przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lipnica w wiekach średnich była własnością Mirogniewa z Lipnicy (ok. roku 1447) herbu Półkozic. W 1540 odziedziczył ją w połowie Mikołaj Pietrasz. W 1546 część wsi od Gotarda Lipnickiego kupił Piotr – Rawicz Dębski. W 1713 właścicielem był Aleksander Lipnicki. W 1714 Lipnicę wraz z Borkami kupił Jan Laskowski herbu Korab, rejent grodzki chęciński. W rękach rodziny Laskowskich Lipnica pozostała przez cały wiek XVIII. W tym czasie właścicielem jest Jan Napomucen Laskowski, który jest także w posiadaniu Lasochowa, Borków, Warzyna i Wiśnicza. Wilhelm Napomucen miecznik wojsk chęcińskich w 1776 roku, właściciel Tokarni, Lipnicy i Warzyna sprzedaje Lipnicę w 1818 roku Stanisławowi Kossakowskiemu w zamianę za Tokarnię. W 1839 Lipnicę kupiła Joanna z Dębskich Kossakowska. Potem otrzymała ją w spadku Joanna z Oraczewskich Urbańska, żona Ignacego, malarza i nauczyciela w Lublinie. W 1856 r. nabywają wieś Franciszek i Julia Dąbscy[6].

W roku 1827 Lipnica miała około 23 domy i 170 mieszkańców. Rozległość folwarku wynosiła 602 mórgi: grunty orne i ogrody zajmowały 285 mórg; łąki około 50; pastwiska 45 mórg; lasy i zarośla 200. Był jeden budynek murowany, drewnianych było 17. W okolicy występowały także pewne pokłady torfu[7]. W roku 1867 właścicielem Lipnicy jest Teofil Dąbski i w tym samym roku sprzedaje wieś Romualdowi Kozłowskiemu i w trzy lata później odkupuje z powrotem[6].

W 1890 roku Lipnicę kupuje Stanisław Tede, a w roku 1897 nabywa Adam Konarski, w kilka lat później sprzedaje Lipnicę, którą rozparcelowano w całości na początku XX wieku. Pod koniec XIX wieku wieś miała 28 siedlisk z gruntem wynoszącym 159 mórg. W 2000 Lipnica miała 82 domy i 315 mieszkańców.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Małogoszcz. Urząd Gminy Małogoszcz. [dostęp 26.03.2015].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. a b Borkiewicz ↓, s. 77.
  7. Lipnica (3) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]