Lipowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lipowce
Ilustracja
Miejscowa cerkwia
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon przemyślański
Powierzchnia 6,36 km²
Wysokość 347 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności

1087
Nr kierunkowy +380 3263
Kod pocztowy 81230
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Lipowce
Lipowce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Lipowce
Lipowce
Ziemia49°41′54″N 24°38′17″E/49,698333 24,638056
Portal Portal Ukraina

Lipowce – wieś na Ukrainie w rejonie przemyślańskim należącym do obwodu lwowskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich: Lipowce to wieś w powiecie przemyślańskim, 8 km na północny wschód od urzędu pocztowego w Przemyślanach[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość na prawie ruskim po raz pierwszy wzmiankowano w 1442 jako Lypowyecz.

W 1872 osiedlili się tutaj koloniści mennoniccy[2].

Na południowy-wschód od wsi istniała wówczas też miejscowość Majdan Lipowiecki, stanowiąca osobną gminę, w większości zamieszkałą przez rzymsko-katolickich Polaków.

W 1921 gmina Lipowce liczyła 292 zagrody i 1589 mieszkańców, w tym 1221 Ukraińców, 307 Polaków i 58 Żydów, natomiast gmina Majdan Lipowiecki liczyła 123 zagrody i 662 mieszkańców (samych Polaków, w tym 110 grekokatolików). W 1931 w Lipowcu zagród było 375 a mieszkańców 1902 a w Majdanie zagród było 160 a mieszkańców 753[3].

W 1944 jedenaście osób narodowości polskiej w Lipowcu a 40 w Majdanie zamordowali nacjonaliści ukraińscy[3]. Po wojnie zniszczoną wieś Majdan Lipowiecki włączono do Lipowców.

Dwór[edytuj | edytuj kod]

  • parterowy dwór wybudowany pod koniec XVIII w. Obiekt otaczał park krajobrazowy[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I. Warszawa: 1880–1902, s. 98.
  2. D. Lewandowska: Księgi metrykalne i akta parafii i gmin różnych wyznań i obrządków (Ormianie, Autokefaliczna Cerkiew Prawosławna, Baptyści, Mennonici, Ewangeliczni Chrześcijanie) z terenów tzw. zabużańskich Inwentarz zespołu PL, 1 456 Opracowała D. Lewandowska. agad.gov.pl. [dostęp 7 września 2019].
  3. a b Józef Wyspiański, Barbarzyństwa OUN-UPA, Lublin 2009, s. 90-91.
  4. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 355-356, ISBN 83-04-04229-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]