Liski (gmina Dołhobyczów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°30′21″N 23°57′10″E
- błąd 39 m
WD 50°30'20"N, 23°57'9"E
- błąd 39 m
Odległość 39 m
Liski
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Mikołaja w Liskach
(dawniej cerkiew)
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Dołhobyczów
Liczba ludności (2011) 120[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-540
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0886937
Położenie na mapie gminy Dołhobyczów
Mapa lokalizacyjna gminy Dołhobyczów
Liski
Liski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Liski
Liski
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Liski
Liski
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Liski
Liski
Ziemia50°30′21″N 23°57′10″E/50,505833 23,952778

Liskiwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

22 marca 1944 r. oddział AK spalił znaczną część wsi i zamordował 62 Ukraińców - w tym 43 miejscowych mieszkańców oraz 19 nieustalonych z nazwiska uciekinierów z innych miejscowości. Wśród zabitych było co najmniej 16 kobiet i 9 dzieci)[2][3][4].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 120 mieszkańców[1] i była dwudziestą co do wielkości miejscowością gminy Dołhobyczów.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

W Liskach znajduje się zabytkowa drewniana cerkiew greckokatolicka z 1872 r. Już w 1875 r., wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej została zamieniona na cerkiew prawosławną. Później ponownie była to cerkiew greckokatolicka. Ostatnim greckokatolickim proboszczem (do 1947 r.) był Myrosław Ripeckyj. W 1938 r. oprócz 872 grekokatolików mieszkało 141 rzymskich katolików, 40 Żydów i 4 ewangelików[5]. Obecnie świątynia jest filialnym kościołem rzymskokatolickim parafii w Przewodowie. Wewnątrz świątyni zachowała się polichromia z iluzjonistycznymi motywami architektonicznymi i przedstawieniami figuralnymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Library and Archives Canada, Volodymyr Kubijovych Fonds, Box 25/17.
  3. Богдан Прах: Духовенство Перемиської єпархії та Апостольської адміністрації Лемківщини, т. 2. Львів: 2015.
  4. Михайло Горний: Трагедія українських сіл Холмщини 1943 - 1944 рр., або Розстріляний фенікс. Львів: Сполом, 2007, s. 197-198. ISBN 978-966-665-479-6.
  5. Dmytro Blazejovskyi: Historical Sematism of the Eparchy of Peremysl including the Apostolic Administration of Lemkivsczyna (1828-1939). Lwiw: "Kameniar", 1995, s. 282.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]