Lloyd C.IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lloyd C.IV
Dane podstawowe
Państwo  Austro-Węgry
Producent Magyar Lloyd Repülögep es Motorgyar R.I.
Typ samolot rozpoznawczy
Konstrukcja dwupłat, konstrukcja mieszana
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1916
Egzemplarze 48
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy Austro-Daimler
Moc 118 kW (160 KM)
Wymiary
Rozpiętość 14,52 m
Długość 8,79 m
Wysokość 3,18 m
Powierzchnia nośna 38 m²
Masa
Własna 910 kg
Użyteczna 425 kg
Startowa 1335 kg
Zapas paliwa 215 l
Osiągi
Prędkość maks. 137 km/h
Prędkość wznoszenia 3 m/s
Pułap 4200 m
Zasięg 700 km
Długotrwałość lotu 5 h 40 min
Dane operacyjne
Użytkownicy
 Austro-Węgry  Polska

Lloyd C.IVaustro-węgierski samolot rozpoznawczy. Wszedł do służby w 1916 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie opracowanych wcześniej konstrukcji, Lloyd C.I, C.II i C.III, wytwórnia lotnicza Magyar Lloyd Repülögep es Motorgyar R.I. (albo Ungarische Lloyd Flugzeug und Motorenfabrik) w Aszód rozpoczęła w 1916 roku produkcję ulepszonego modelu oznaczonego jako Lloyd C.IV. Wyprodukowano łącznie 48 egzemplarzy, oznaczonych numerem seryjnym 44[1]. Samolot został skierowany do jednostek bojowych lotnictwa Austro-Węgier operujących na froncie włoskim. W trakcie eksploatacji ujawniły się wady konstrukcyjne związane z kruchością konstrukcji. Doprowadzało to do uszkodzeń sekcji ogonowej podczas lądowania na lotniskach polowych. Po kilku miesiącach samoloty zaczęto wycofywać do jednostek tyłowych[2].

Użycie w lotnictwie polskim[edytuj | edytuj kod]

Wojsko Polskie zdobyło 7 egzemplarzy samolotu LLoyd C.IV. Zostały przejęte w parku lotniczym w Lublinie oraz w magazynach kompanii zapasowych w Krakowie i Przemyślu. Przeszły remont w II Ruchomym Parku Lotniczym w Krakowie, następnie zostały przydzielone do 9 eskadry wywiadowczej i I Niższej Szkoły Pilotów. Jeden egzemplarz przydzielono do III eskadry lotniczej bojowej, jednak uległ rozbiciu podczas przelotu. Egzemplarze będące na stanie jednostek bojowych zostały wycofane z użycia do końca 1919 roku[3].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej[2].

Kadłub o przekroju prostokątnym, konstrukcji kratownicowej i pokryciu drewnianym. Kabina załogi połączona. Za silnikiem mieścił się główny zbiornik paliwa[4].

Skrzydła dwudźwigarowe, dwudzielne, z dużym kątem natarcia. Komora płatów dwuprzęsłowa, usztywniona słupkami i naciągami z linek. Lotki tylko na płacie górnym, napęd lotek linkowy. W pierwszych egzemplarzach serii płat kryty płótnem, w późniejszych fornirem. W górnym płacie był umieszczony zbiornik opadowy[4].

Usterzenie o szkielecie spawanym z rur stalowych, pokryte sklejką, stery kryte płótnem. Statecznik poziomy wolnonośny, dwudzielny[2].

Napęd – silnik rzędowy Austro-Daimler o mocy 160 KM (118 kW), chłodzony wodą.

Podwozie trójpunktowe z płozą ogonową. Golenie główne amortyzowane sznurem gumowym[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Morgała 1997 ↓, s. 86.
  2. a b c Lloyd C IV "Bocian" (pol.). bequickorbedead.com. [dostęp 2020-02-24].
  3. Morgała 1997 ↓, s. 86-87.
  4. a b c Morgała 1997 ↓, s. 87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]