Lodowiec Szelfowy Larsena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lodowce szelfowe wokół Półwyspu Antarktycznego, w tym Larsena

Lodowiec Szelfowy Larsena[1] – podłużny lodowiec szelfowy w północno-zachodniej części morza Weddella. Nazwany na cześć kapitana Carla Antona Larsena, który w grudniu 1893 popłynął wzdłuż lodowca aż do 68°10′ S. Przylega do Półwyspu Antarktycznego.

Rozpad[edytuj]

Lodowiec szelfowy Larsena składał się z trzech lodowców, oddzielonych fragmentami lądu (wyspami i półwyspami), nazywanych Larsen A (najmniejszy), Larsen B i Larsen C (największy). Lodowiec Larsen A rozpadł się w styczniu 1995, a Larsen B w lutym 2002. Larsen C zaczął pękać w pierwszych latach XXI wieku, od roku 2011 do stycznia 2017 długość obserwowanej przez satelity szczeliny w tym lodowcu wzrosła z 80 do 160 km[2]. 12 lipca 2017 roku satelita Sentinel-1 zaobserwował, że pęknięcie dotarło do krawędzi lodowca, oddzielając od niego wyspę lodową o powierzchni około 6000 km² (większą niż Bali)[3].

Przypisy[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]