Lorenzo Bernardi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lorenzo Bernardi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1968
Trydent
Wzrost 199 cm
Pozycja przyjmujący
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
 Włochy 306
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
srebro Atlanta 1996 piłka siatkowa
Mistrzostwa świata
złoto Brazylia 1990
złoto Grecja 1994
Mistrzostwa Europy
złoto Szwecja 1989
srebro Niemcy 1991
złoto Grecja 1995
srebro Czechy 2001
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej V Klasy (1951-2001)

Lorenzo Bernardi (ur. 11 sierpnia 1968 w Trydencie) − włoski siatkarz, trener, karierę skończył występami w Serie A, w drużynie Acqua Paradiso Gabeca Montichiari. Grał na pozycji przyjmującego. Mierzy 199 cm. 306 razy wystąpił w reprezentacji Włoch. Dwukrotny Mistrz Świata w 1990 z Brazylii oraz w 1994 z Grecji. W 1996 w Atlancie został wicemistrzem olimpijskim. Dwukrotny Mistrz Europy w 1989 ze Szwecji oraz w 1995 z Grecji.

W marcu 2009 został trenerem włoskiej kadry B, z którą zdobył złoty medal na Igrzyskach Śródziemnomorskich. Pallavolo Padwa jest pierwszym klubem w karierze trenerskiej Włocha. Pracę w nim rozpoczął dopiero w sezonie 2009/2010, na początku stycznia został zwolniony wskutek przegranej z niżej notowanym zespołem, jednak o rozwiązaniu umowy zadecydowały także słabe wyniki drużyny (4 porażki z rzędu w grudniu) w poprzednim roku kalendarzowym. 15 grudnia 2010 został trenerem Jastrzębskiego Węgla[1]. W sezonie 2010/2011 zajął z nim 7. miejsce w PlusLidze, 4. w Lidze Mistrzów, w kolejnym sezonie - 4. w PlusLidze. Rok i dwa lata później zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski. W 2014 zajął z drużyną ze Śląska 3. miejsce w Lidze Mistrzów, pokonując Zenit Kazań. Od 2014 do 2016 roku był trenerem Halkbanku Ankara.

W 2001 został wybrany siatkarzem XX wieku. 25 lipca 2010 został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej. 27 października 2011 został wprowadzony do Volleyball Hall of Fame wraz z takimi siatkarskimi sławami jak: Magaly Carvajal, Hugo Conte, Rita Crockett, Vladimir Grbić, František Stibitz[2][3].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Lata Kluby
1981–1984 Włochy Marzola Trento
1984–1985 Włochy Americanino Padwa
1985–1990 Włochy Panini Modena
1990–2002 Włochy Sisley Treviso
2002–2004 Włochy Itas Diatec Trentino
2004 Katar Ar-Rajjan SC
2004–2005 Włochy Lube Banca Marche Macerata
2005–11.11.2005 Grecja Olympiakos Pireus
11.11.2005–15.01.2007 Włochy Marmi Lanza Werona
16.01.2007–2007 Włochy Acqua Paradiso Gabeca Montichiari

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Puchar Włoch:

  • Simple gold cup.svg 1986, 1993, 1988, 1989, 2000

Puchar Europy Zdobywców Pucharów:

Puchar CEV:

Mistrzostwo Włoch:

  • Gold medal with cup.svg 1986, 1987, 1988, 1989, 1994, 1996, 1998, 1999, 2001
  • Silver medal with cup.svg 1990, 1995, 1997, 2002

Liga Mistrzów:

Klubowe Mistrzostwa Świata:

Superpuchar Europy:

  • Simple gold cup.svg 1994, 1999

Superpuchar Włoch:

  • Simple gold cup.svg 1998, 2000, 2001

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy:

Puchar Świata:

Liga Światowa:

Mistrzostwa Świata:

Puchar Wielkich Mistrzów:

Igrzyska Olimpijskie:

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Lata Kluby
2009–2010 Włochy Pallavolo Padwa
15.12.2010–2014 Polska Jastrzębski Węgiel
2014–2016 Turcja Halkbank Ankara
16.11.2016–2019 Włochy Sir Safety Perugia
2020– Włochy Gas Sales Bluenergy Piacenza

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klubowe Mistrzostwa Świata:

Mistrzostwo Polski:

Liga Mistrzów:

Superpuchar Turcji:

  • Simple gold cup.svg 2014, 2015

Puchar Turcji:

  • Simple gold cup.svg 2015

Mistrzostwo Turcji:

Superpuchar Włoch:

  • Simple gold cup.svg 2017

Puchar Włoch:

Mistrzostwo Włoch:

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • W 2001 został wybrany najlepszym siatkarzem XX wieku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jastrzębie ma nowego trenera! (pol.). reprezentacja.net. [dostęp 2010-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Hall of Fame: Bernardi raggiunge Velasco, Gardini e Giani (wł.). volleyball.it. [dostęp 2020-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. Lorenzo Bernardi (ang.). volleyhall.org. [dostęp 2020-06-20].
  4. Bernardi Sig. Lorenzo (wł.). quirinale.it. [dostęp 2020-06-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]