Lotnictwo szturmowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lotnictwo szturmowe - rodzaj lotnictwa bojowego, przeznaczony do bezpośredniego wsparcia wojsk lądowych, uzbrojony w opancerzone samoloty szturmowe.

Lotnictwo szturmowe charakteryzowało się dużymi możliwościami manewrowania na małych wysokościach z lotu koszącego oraz silnym uzbrojeniem artyleryjskim, rakietowym i bombowym, stanowiąc skuteczny środek zwalczania małych obiektów ruchomych. Lotnictwo szturmowe rozwinęło się w czasie II wojny światowej. Po jej zakończeniu lotnictwo szturmowe zastąpione zostało przez lotnictwo myśliwsko-szturmowe i lotnictwo myśliwsko-bombowe.

W polskich Wojskach Lotniczych funkcjonował jeden korpus oraz kilka dywizji i kilkanaście pułków lotnictwa szturmowego:

Ju 87 w locie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, wyd. I