Lucia Annibali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucia Annibali
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 września 1977
Urbino
Zawód, zajęcie polityk, prawniczka

Lucia Annibali (ur. 18 września 1977 w Urbino[1]) – włoska polityk, prawniczka i działaczka społeczna, posłanka do Izby Deputowanych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawniczka[1], praktykowała jako adwokat[2]. 16 kwietnia 2013 została zaatakowana przez dwóch mężczyzn albańskiego pochodzenia, jej twarz została wówczas oblana i poparzona kwasem, ostatecznie udało się uratować jej wzrok. Napastnicy, jak ustalono, zostali nasłani przez byłego partnera kobiety. Mężczyznę skazano za ten czyn na karę 20 lat pozbawienia wolności, a Albańczyków na kary po 12 lat pozbawienia wolności[2].

Po rekonwalescencji Lucia Annibali zaangażowała się w działalność społeczną przeciwko przemocy, stając się rozpoznawalną osobą publiczną[2][3]. Swoje wspomnienia spisała w publikacji książkowej, na jej podstawie powstał film telewizyjny Io ci sono, w którym główną rolę zagrała Cristiana Capotondi[2].

Była doradcą podsekretarz stanu Marii Eleny Boschi[4]. W 2018 przyjęła propozycję wystartowania z ramienia Partii Demokratycznej do parlamentu. Uzyskała wówczas mandat posłanki do Izby Deputowanych XVIII kadencji[1].

Odznaczona Orderem Zasługi Republiki Włoskiej V klasy (2013)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lucia Annibali na stronie Izby Deputowanych XVIII kadencji (wł.). [dostęp 2018-05-08].
  2. a b c d LUCIA ANNIBALI E LUCA VARANI: Dopo „Io ci sono” arrivano le motivazioni, l'avvocato: „Siamo soddisfatti” (wł.). ilsussidiario.net, 23 listopada 2016. [dostęp 2018-05-08].
  3. Scarred by acid, anti-violence icon Lucia Annibali wants to take her battle to Italy’s parliament (ang.). scmp.com, 27 lutego 2018. [dostęp 2018-05-08].
  4. Lucia Annibali: «Quello che mi resta del mio „non-amore” è la paura» (wł.). quirinale.it, 17 października 2017. [dostęp 2018-05-08].
  5. Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 21 listopada 2013. [dostęp 2018-05-08].