Lucjan Kraszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucjan Kraszewski.jpg
zdjęcie z braćmi z 1871

Lucjan Kraszewski (ur. 24 lipca 1820 w Prużanie, zm. 2 lutego 1892 w Honiatyczach) – polski malarz, rysownik i fotografik, jeden z prekursorów polskiej fotografii artystycznej, powstaniec.

Syn ziemian Jana i Zofii z Malskich, młodszy brat Józefa Ignacego, starszy brat Kajetana.

Ukończył gimnazjum w Świsłoczy i Uniwersytet Dorpacki. W czasie studiów przyjęty do Konwentu Polonia[1]. Po zakończeniu nauki pędził życie ziemianina w rodzinnym majątku Dołhe. W czasie powstania styczniowego okazywał powstańcom szeroką pomoc, za co został zesłany do guberni permskiej. Po powrocie do kraju sprzedał rodzinny majątek, zamieszkując w Warszawie i w majątku żony, Stefanii z Sułkowskich.

Malował, szkicował i fotografował pejzaże Grodzieńszczyzny, ilustrował książki brata Józefa Ignacego. Zachował się niewielki zbiór zdjęć dworku Kraszewskich w Romanowie.

Zmarł w Honiatyczach, spoczywa na cmentarzu w Wisznicach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konwent Polonia - lucjan-kraszewski - » Album Polonorum, www.konwentpolonia.pl [dostęp 2017-02-03] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ł. U. Marakou, Represawanyja literatary, nawukowcy, rabotniki aswiety, gramadskija i kulturnyja dziejaczy Białarusi, 1794-1991. Enc. dawiednik. U 10 t, T. 1. – Mn:, 2003. ​ISBN 985-6374-04-9​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]