Lucjan Krawiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucjan Krawiec (ur. 2 marca 1906 w Sosnowcu, zm. 9 sierpnia 1986 w Saint-Cloud pod Paryżem) – polski historyk, badacz dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent historii USB w Wilnie, uczeń Stanisława Kościałkowskiego. Po wojnie pozostał na emigracji. Współpracował z Biblioteką Polską w Paryżu i paryską „Kulturą”[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Jagiellończyk w Wilnie i na ziemiach b. W. Ks. Litewskiego, oprac. Kazimierz Strasz, Wilno: Dziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Wileńskiego 1935.
  • Tatarzy w Polsce. Próba monografii. 1, Zarys dziejów ludności tatarskiej w Rzeczypospolitej Polskiej, oprac. Lucjan Krawiec, Wilno: Dziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Wileńskiego 1936.
  • L'Association des vrais polonais, une page inconnue de l'histoire de Pologne 1813-1821, Paris: Société Historique et Littéraire Polonaise 1968.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga pamiątkowa Koła Historyków Słuchaczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie 1923-1933, Wilno: Zrzeszenie Kół Naukowych 1933.
  • Lucjan Krawiec [1906-1986], „Zeszyty Historyczne” 1988, z. 86, s. 191-193.
  • Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [1].