Lucjusz Dura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucjusz Dura (ur. 11 lutego 1891, zm. 1967) – polski dziennikarz i działacz chłopski, przewodniczący Mazurskiej Rady Narodowej (1945–1947) i poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopa – powstańca styczniowego zesłanego na Sybir. W 1905 przyłączył się do strajku szkolnego, później zostając członkiem Organizacji Młodzieżowej SDKPiL. W 1905 i 1906 aresztowany przez władze rosyjskie i wywożony poza granice guberni: warszawskiej i piotrkowskiej. Maturę uzyskał w Warszawie. W 1910 wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia w Szkole Wyższych Nauk Społecznych i Handlowych. Po powrocie do Polski razem z Norbertem Barlickim założył w 1915 Związek Chłopski. W 1917 przyłączył się do działalności PSL „Wyzwolenie”. W 1920 redagował tygodnik „Wspólna Sprawa” poświęcony zagadnieniom górnośląskim. W 1921 podjął pracę w PKO, w 1925 był wydawcą jego pisma „Oszczędność”. W 1926 zwolniony z pracy znalazł zatrudnienie w banku polsko-szwajcarskim jako dyrektor organizacyjny (do 1929). W 1929 został członkiem Zarządu Głównego LOPP. Zasiadał w redakcji pisma „Lot Polski”, redagował również miesięcznik „Touring”. Po wyzwoleniu został delegatem Pełnomocnika Rządu RP na b. Prusy Wschodnie. Zasiadł w Mazurskiej Radzie Narodowej zostając jej przewodniczącym. Pełnił obowiązki prezesa ZW SL oraz przewodniczącego Wspólnej Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych. W 1947 uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy z ramienia BD z okręgu Olsztyn – zasiadał w Komisjach Planu Gospodarczego oraz Specjalnej do opracowania Regulaminu obrad Sejmu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]