Lucylian Krynicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucylian Krynicki
Herb
herb Korab
Rodzina Kryniccy
Ojciec Petro Krynicki
Matka Maria z kaweckich
Dzieci

Bohdan Krynicki

Lucylian Krynicki
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1827
Żółtańce
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 1903
Lwów
prezes Sądu Obwodowego w Tarnopolu
Okres od 1975
do 1897
poseł do austriackiej Rady Państwa

kadencja V

Okres od 4 listopada 1873
do 22 maja 1879
Przynależność polityczna Klub Ruski
poseł do Sejmu Krajowego Galicji

kadencja V

Okres od 10 października 1889
do 17 lutego 1895
poseł do austriackiej Rady Państwa

kadencja VIII

Okres od 22 lutego 1894
do 22 stycznia 1897
Przynależność polityczna Koło Polskie
Odznaczenia
Kawaler Orderu Leopolda

Lucylian (lub Lucjan, lub Łucjan) Krynicki (ukr. Луцьян Криницький), herbu Korab (ur. 15 czerwca 1827 w Żołtańcach - zm. 26 sierpnia 1903 we Lwowie) – prawnik, sędzia, poseł do Sejmu Krajowego i austriackiej Rady Państwa.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum we Lwowie, a następnie wydział prawa na uniwersytecie we Lwowie (1849). Po studiach rozpoczął pracę w sądownictwie galicyjskim jako aplikant w Sądzie Karnym we Lwowie[1]. Potem pracował jako urzędnik w Magistracie miasta Lwowa (1850–1852).[1] Auskultant w Sądzie Krajowym we Lwowie (1853-1855)[2] w latach 1854-1855 oddelegowany jako komisarz sądowy do Powiatowej Komisji wymiaru powinności gruntowych w Wieliczce[3]. Adiunkt sądowy w Sądzie Krajowym w Krakowie (1856-1858)[4]. W randze sekretarza zastępca prokuratora w oddziale Prokuratury Państwowej w Krakowie (1859-1864)[5]. Prokurator i kierownik oddziału Prokuratury Państwowej w Samborze (1864-1875)[6], od 1870 radca Sądu Krajowego we Lwowie (1870-1875)[7]. Prezes Sądu Obwodowego w Tarnopolu (1875-1897), od 1888 jako radca dworu[8]. Radca Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie (1897-1898)[9].W 1898 przeszedł w stan spoczynku.

Orientacja polityczna jest trudna do określenia. Podobnie jak swój stryj Onufry Krynicki należał do istniejącej wówczas grupy ludzi, którą określano Gente Ruthenus, natione Polonus[10] W latach 70-tych XIX wieku należał m.in. do Klubu Ruskiego w austriackiej Radzie Państwa. W miarę narastania konfliktu polsko-ukraińskiego ostatecznie w latach 90-tych opowiedział się po stronie polskiej.

Poseł do Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji (10 października 1889 - 17 lutego 1895) wybrany z III kurii, z okręgu wyborczego nr 5 (Tarnopol)[11].Poseł do austriackiej Rady Państwa V kadencji (4 listopada 1873 - 22 maja 1879) wybrany z kurii IV (gmin wiejskich), z okręgu wyborczego nr 14 (14 Sambor-Łąka-Staremiasto-Starasól-Turka-Borynia-Rudki-Komarno) oraz VIII kadencji (22 lutego 1894 - 22 stycznia 1897), mandat uzyskał w kurii II (gmin miejskich) w okręgu wyborczym nr 8 (Tarnopol-Brzeżany), w dodatkowych wyborach przeprowadzonych po rezygnacji Euzebiusza Czerkawskiego [12]. W kadencji V należał do Klubu Ruskiego zaś w kadencji VIII do Koła Polskiego w Wiedniu.

Odznaczony:[edytuj | edytuj kod]

Kawaler Orderu ces. Leopolda (1894)[13].

Stosunki rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie greckokatolickiego duchownego, jego ojcem był ks. Petro Krynicki, proboszcz w Żółtańcach, pow. żółkiewski, a matką Maria z Kaweckich[potrzebny przypis]. Jego stryjem był profesor Uniwersytetu Lwowskiego Onufry Krynicki, a bratem oficer armii austriackiej Juliusz. Ożenił się w 1861. Miał syna Bohdana Krynickiego (1862-1913), również prawnika i posła do Sejmu Krajowego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Parlament Österreich Republik, Kurzbiografie Krynicki (Krynyc’kyj), Lucyan (Lucillian) Ritter v. - Parlamentarier 1848-1918 online [2.10.2019]
  2. Provinzial-Handbuch der Königriche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854, s. 253; Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855, s. 210;
  3. Provinzional-Handbuch Krakauer Verwaltungs-Giebetes für das Jahr 1855, s. 35;
  4. Provinzional-Handbuch Krakauer Verwaltungs-Giebetes für das Jahr 1856, s. 226; 1857, s. 139;
  5. Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859, s. 153; 1860, s. 154; 1861, s. 155; 1862, s. 170; 1863, s. 172; 1864, s. 172;
  6. Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865, s. 154; 1866, s. 151; 1867, s. 234; 1868, s. 235; 1869, s. 142; Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 154; 1871, s. 131; 1872, s. 136; 1873, s. 161; 1874, s. 188; 1875, s. 184;
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 154; 1871, s. 131; 1872, s. 136; 1873, s. 161; 1874, s. 188; 1875, s. 184;
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876, s. 129; 1877, s. 91; 1878, s. 80; 1879, s. 78; 1880, s. 77; 1881, s. 78; 1882, s. 79; 1883, s. 80; 1884, s. 81; 1885, s. 81; 1886, s. 81; 1887, s. 81; 1888, s. 81; 1889, s. 86; 1890, s. 86; 1891, s. 86; 1892, s. 86; 1893, s. 86; 1894, s. 86; 1895, s. 86; 1896, s. 86; 1897, s. 86;
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898, s. 51;
  10. – Pochodzeniem Rusin, narodowością Polak
  11. Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892, Lwów 1892; Stanisław Grodziski: Sejm Krajowy Galicyjski 1861-1914. Warszawa 1993. ​ISBN 83-7059-052-7​.
  12. Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 376, 409.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1895, s. 86.