Ludwik August Plater

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy senatora. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Ludwik August Plater
Herb
Plater
Rodzina Platerowie
Data i miejsce urodzenia 1775
Krasław
Data i miejsce śmierci 6 września 1846
Psarskie
Ojciec Kazimierz Konstanty Plater
Matka Izabela Ludwika Borch, c. Jana Andrzeja Borcha
Żona

Maria Brzostowska (od 1801 r.)

Dzieci

Zofia Plater
Paulina Plater
Zygmunt Plater

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)

Ludwik August Plater (ur. 15 czerwca 1775 , zm. 6 września 1846) – hrabia[1], radca stanu, członek Rady Stanu Królestwa Kongresowego w 1830[2], dyrektor generalny Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu Królestwa Kongresowego, członek Komisji Najwyższej Egzaminacyjnej w Królestwie w 1829 roku[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczestnik powstania kościuszkowskiego, na początku XIX w. współpracował z Adamem Czartoryskim, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, przedstawiciel dyplomatyczny Rządu Narodowego w czasie powstania listopadowego w Paryżu[4], działacz polityczny, organizator polskiego leśnictwa, działacz Wielkiej Emigracji (Hôtel Lambert), szef Towarzystwa Literackiego w Paryżu, członek władz Związku Jedności Narodowej[5].

W 1816 roku był wielkim sekretarzem[6], a w 1819 roku wielkim namiestnikiem Wielkiego Wschodu Narodowego Polski[7].

Członek Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku[8]. W 1832 był jednym z założycieli Towarzystwa Literackiego w Paryżu[9]. Był współzałożycielem Szczególnej Szkoły Leśnictwa w Warszawie (1818 r.)

Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I Romanowa[10].

W Królestwie Kongresowym został kawalerem Orderu Świętego Stanisława I klasy w 1820 roku[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 691.
  2. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 19, 24.
  3. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 123.
  4. Historia dyplomacji polskiej, t. III 1795-1918, Warszawa 1982, s. 979.
  5. Joanna Nowak, Władysław Zamoyski, o sprawę polską w Europie (1848-1868), Poznań 2002, s. 384.
  6. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 136.
  7. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 135.
  8. Lista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], [1829], s. 2.
  9. Anna Mazanek, Towarzystwo Historyczno-Literackie, w: Literatura Polska, przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1985, t. II, s. 482.
  10. Dayarusz Sejmu z R. 1830–1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244.
  11. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: Miesięcznik Heraldyczny, nr. 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 99.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]