Wersja ortograficzna: Ludwik Denderys

Ludwik Denderys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Denderys
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1944
Młyńsk
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
brąz Bukareszt 1969 waga ciężka
brąz Madryt 1971 waga ciężka
Mistrzostwa Polski
złoto Mielec 1969 waga ciężka
srebro Poanań 1968 waga ciężka
srebro Opole 1970 waga ciężka
brąz Bydgoszcz 1964 waga ciężka
brąz Wrocław 1966 waga ciężka
brąz Łódź 1967 waga ciężka

Ludwik Denderys (ur. 26 kwietnia 1944 w Młyńsku k. Trembowli) – polski bokser, medalista Mistrzostw Europy i olimpijczyk.

Walczył w wadze ciężkiej. Trzykrotnie wystąpił w Mistrzostwach Europy. W Berlinie 1965 odpadł w ćwierćfinale, za to w Bukareszcie 1969 i Madrycie 1971 zdobył brązowe medale. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium 1972 już w pierwszej walce trafił na późniejszego mistrza Teófilo Stevensona z Kuby i przegrał.

Zdobył tytuł mistrza Polski w 1969, w 1968 i 1970 był wicemistrzem kraju, a w 1964, 1966, 1967 roku wywalczył brązowe medale. Sześć razy wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 3 zwycięstwa i 3 pojedynki przegrywając w latach (1966 - 1970). W swojej karierze rozegrał 243 walki, z czego 186 wygrał, 11 zremisował i 46 przegrał. Mierzył 188 cm wzrostu i ważył 94 kg. Jego głównym rywalem w kraju był Lucjan Trela.

Walczył w Gwardii Wrocław z którą to w 1966 roku, zdobył drużynowe mistrzostwo Polski. Po zakończeniu kariery został trenerem bokserskich grup zawodowych w macierzystym klubie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]