Ludwik Karaffa-Korbut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Karaffa-Korbut
major piechoty major piechoty
Data urodzenia 15 maja 1895
Data i miejsce śmierci 8/9 września 1939
pod Iłżą
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 19 pułk piechoty,
64 pułk piechoty,
Grupa „Kielce”
Stanowiska dowódca batalionu,
kwatermistrz,
II zastępca dowódcy pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Oficer Orderu Korony Rumunii Medal Zwycięstwa
Mogiła majora Karaffy-Korbuta

Ludwik Karaffa-Korbut (ur. 15 maja 1895[a], zm. 8/9 września 1939 pod Iłżą) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 lub 14[2][3] maja 1895 r. Podczas I wojny światowej służył w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego, a od listopada 1917 r. w I Korpusie Polskim w Rosji. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Awansowany kolejno do stopnia podporucznika i porucznika. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 r.[4][5][2]. Na przełomie lat 20./30. był oficerem 19 pułku piechoty we Lwowie[6][7][8]. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem od 1 stycznia 1930 r.[3]. Przy lwowskim pułku pełnił funkcję komendanta obwodowego Przysposobienia Wojskowego[9]. Od 1931 r. był oficerem 64 pułku piechoty w Grudziądzu[10], w którym zajmował stanowisko dowódcy batalionu, kwatermistrza, a od 1937 roku - II zastępcy dowódcy pułku.

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej był dowódcą batalionu marszowego z nadwyżek 64 pułku piechoty, działającego w ramach pułku ppłk. Tadeusza Knoppa, w strukturze podgrupy „Radom” w składzie Grupy „Kielce”. Wraz z dowodzoną jednostką przebył szlak do Radomia. W nocy 8/9 września 1939 poległ pod Iłżą. Został pochowany na cmentarzu wojennym w Iłży.

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzeniem Kierownika Ministerstwa Spraw Wojskowych, opublikowanym w dniu 1 czerwca 1935 r., nastąpiło sprostowanie nazwiska i daty urodzenia tego oficera - z „Karaffa-Korkut ur. 14.5.1895 r.” - na „Karafa-Korbut ur. 13.5.1895 r.”.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]