Ludwik Martel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Martel
Zośka
2 zwycięstwa
Ilustracja
Ludwik Martel (drugi w dolnym rzędzie z lewej)
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1919
Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 2010
Londyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svgWojsko Polskie
Roundel of Poland (1921-1993).svgSiły Powietrzne RP
Roundel of the French Air Force before 1945.svgArmée de l'Air
RAF roundel.svgRAF
Jednostki Dywizjon 54 RAF
Dywizjon 603 RAF
Dywizjon 317
Polski Zespół Myśliwski
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

Ludwik Alfred Martel (ur. 5 marca 1919 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 25 kwietnia 2010 w Londynie) – polski pilot wojskowy, kapitan Wojska Polskiego, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Ludwika i Heleny Czeczot, miał dwie młodsze siostry, Marię i Halinę. Szkołę powszechną skończył w Sieradzu, uczył się w gimnazjum w Zduńskiej Woli, w Łódzkiej Państwowej Szkole Techniczno-Przemysłowej - szkołę średnią skończył latem 1937 roku uzyskując specjalność: technik włókienniczy. Od 1 stycznia do 15 września 1938 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Radomiu. W lipcu 1939 r. został przydzielony do 3 Pułku Lotniczego. We wrześniu 1939 ewakuował się przez Rumunię, Jugosławię i Włochy do Francji. 9 października 1939 r. dotarł do Paryża i rozpoczął starania o skierowanie do Wielkiej Brytanii[1]

29 marca 1940 dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie odbył przeszkolenie w Centrum Lotnictwa Polskiego w Eastchurch, a od końca maja 1940 r. w Blackpool. Otrzymał numer służbowy 76812[2]. 29 lipca został przydzielony do Dywizjonu 54 RAF, a od 28 września w 603. dywizjonie oraz od 19 marca 1941 r. w 317. Dywizjonie Wileńskim[3], a od 1943 w Polskim Zespole Myśliwskim.

22 lipca 1943 r. powrócił do latania w Dywizjonie 317. Od 20 sierpnia do 4 listopada 1943 r. był w Newton, gdzie w 16 Szkoły Lotniczej pracował jako instruktor[4]. We wrześniu 1944 r. przeszedł do pracy w Dowództwie Polskich Sil Powietrznych, w 1946 r. był oficerem operacyjnym w Dowództwie Brytyjskich Okupacyjnych Sił Powietrznych. W 1947 r. przeszedł do rezerwy.

Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii. Działał w polonijnych organizacjach społecznych, w Stowarzyszeniu Lotników Polskich pełnił funkcję wiceprezesa.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 130. pozycję z 2 pewnymi zestrzeleniami, 1 prawdopodobnym i 2 uszkodzonymi samolotami

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zachowany Spitfire[edytuj | edytuj kod]

Samolot Spitfire Mk.Vb, (G-MKVB), BM597 o oznaczeniu JH*C na którym latał porucznik Ludwik Martel w 317 dywizjonie, został zachowany do dnia dzisiejszego. Maszyna jest w pełni sprawna i lata. Jest własnością Historic Aircraft Collection Ltd w Duxford.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwik Martel. magnum-x.pl. [dostęp 2019-03-01].
  2. Martel Ludwik Alfred. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-03-01].
  3. The Airmen's Stories - P/O L Martel. bbm.org.uk. [dostęp 2019-03-01].
  4. Ludwik Martel. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2019-03-01].
  5. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 56, Nr 4 z 20 grudnia 1990. 
  6. 19 sierpnia 1942 Dz.U.R.P. z 1942 r. Nr 8. s. 46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]