Ludwik Sendek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Sendek
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1902
Krasiłów na Wołyniu
Data i miejsce śmierci 11 kwietnia 2004
Radom
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy wojna polsko-ukraińska, wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa

Ludwik Sendek (ur. 13 kwietnia 1902 w Krasiłowie na Podolu, zm. 11 kwietnia 2004[1] w Radomiu) – podpułkownik Wojska Polskiego; żołnierz Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Harcerz, prekursor ruchu skautowskiego w rejonie Kozienic. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej, 6 sierpnia 1919 decyzją Edwarda Rydza-Śmigłego otrzymał Krzyż tej organizacji.

Uczestnik wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej.

Ukończył Liceum Handlowe w Radomiu oraz Państwową Wyższą Szkołę Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie. Specjalista ds. amunicji w Forcie Bema w Warszawie.

Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku, następnie przez Rumunię trafił do Tarbes we Francji i dalej promem do Wielkiej Brytanii. Na polecenie rządu brytyjskiego udał się do Stambułu, gdzie był specjalistą ds. amunicji[2]. Po pogorszeniu się stosunków brytyjsko-tureckich wrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie przebywał do końca wojny.

Władze ludowe pozbawiły go polskiego obywatelstwa. Przez krótki okres mieszkał w Australii a następnie na wschodnim wybrzeżu USA. Do Polski wrócił w latach 80. i zamieszkał w Radomiu.

Od 1989 członek Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, a następnie Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.

W 2002 Roland Semik i Wojciech Gorgul z Radomia wyczerpująco spisali jego losy w opracowaniu pt.: "Ppłk Ludwik Sendek — świadek i uczestnik migracji wojennej, zarobkowej i politycznej"[3]. Otrzymali za to II wyróżnienie zespołowe w Konkursie "Historia Bliska" Ośrodka KARTA i Fundacji Batorego. Praca ta, a także archiwalne zdjęcia, dokumenty i kasety z zapisem rozmów znajdują się w Archiwum Ośrodka KARTA przy u. Narbutta 29 w Warszawie.

Ludwik Sendek był dwukrotnie żonaty. Zmarł w Domu Pomocy Społecznej Weterana Walki i Pracy w Radomiu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Explore Billions of Historical Records — FamilySearch.org, www.familysearch.org [dostęp 2017-11-25].
  2. W międzyczasie uzyskał brytyjskie obywatelstwo.
  3. Komunikat Jury Konkursu "Historia Bliska" w 2002

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biegański W., Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie 1939-1945, Warszawa 1990.
  • Drela Anna, Konsul u jubilata, w: Echo Dnia z dnia 19.04.2002.
  • Drela Anna, Długowieczni, w: Echo Dnia nr 219 (398/38) z dnia 20.09.2002.
  • Gawlik M., Liceum im. dra T. Chałubińskiego w Radomiu - zarys historii, Radom 1995.
  • Mazurkiewicz Mirosław, Jeszcze nie zagasły ogniska, Radom 2001.
  • Semik Roland, Gorgul Wojciech, Ppłk Ludwik Sendek — świadek i uczestnik migracji wojennej, zarobkowej i politycznej, Radom 2002.
  • Smoliński J., Wojsko Polskie we Francji, Warszawa 1995.