Ludwik Synowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Synowiec
Pozycja obrońca
Wzrost 174 cm
Masa 84 kg
Narodowość  Polska
Urodzony 19 stycznia 1958 w Katowicach

Ludwik Synowiec (ur. 19 stycznia 1958 w Katowicach) - polski hokeista, olimpijczyk.

Z wykształcenia inżynier-górnik i metalurg, absolwent Politechniki Śląskiej.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik występujący na pozycji obrońcy. Wychowanek Naprzodu Janów. W klubie tym występował w latach 1977-1983, zdobywając w 1977 tytuł wicemistrza Polski. Karierę kontynuował w GKS Tychy oraz niemieckim klubie Kassel. W polskiej lidze wystąpił 437 spotkań strzelając 37 goli.

Dwukrotnie wystąpił w Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid w 1980 oraz Sarajewie w 1984. Zagrał również pięciokrotnie w turniejach o mistrzostwo świata: 1981, 1982, 1983, 1985, 1986. W latach 1979-1986 82 razy reprezentował barwy narodowe zdobywając 5 bramek.

Po wygraniu przez Polskę turnieju mistrzostw świata Grupy B w 1985 i uzyskanym awansie do Grupy A został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[1].

Jego syn Ludwig (ur. 17 sierpnia 1991) także został hokeistą [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 17 kwietnia 1985. 
  2. Ludwig Synowiec - Eliteprospects.com (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]