Ludwik Tomiałojć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Tomiałojć (ur. 1 stycznia 1939 w Michałkoniach k. Wilna) – polski zoolog, profesor zwyczajny w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu Wrocławskiego, członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody, członek Rady Programowej Zielonego Instytutu, Komitetu Ochrony Przyrody PAN, działacz partii Zieloni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia rozpoczął w Toruniu, ale przeniósł się do Wrocławia, gdzie znajduje się ważny w Polsce ośrodek ornitologiczny. W pracy doktorskiej (1968) opisał strukturę zgrupowań ptaków lęgowych miasta Legnicy. Bada zasoby i rozmieszczenie krajowej awifauny. Wspólnie ze specjalistami z Cambridge dokonał oceny stopnia zagrożenia egzystencji ptaków Europy.

Jest członkiem wielu zagranicznych towarzystw ornitologicznych i Międzynarodowego Komitetu Ornitologicznego oraz współautorem programu naukowego światowego kongresu ornitologicznego w Nowej Zelandii oraz sympozjów w Moskwie i Ottawie. Był członkiem Rady Ekologicznej przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Do 2003 był przewodniczącym polskiego komitetu Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (IUCN).

W 2004 z listy Zielonych 2004 kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego, ale nie uzyskał mandatu[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polska bibliografia ornitologiczna: za lata 1945–1960, PWN, Warszawa 1965
  • Badania ilościowe nad synantropijną awifauną Legnicy i okolic, PWN, Warszawa 1970
  • Ptaki Polski. Wykaz gatunków i rozmieszczenie, PWN, Warszawa 1972
  • Birds of Poland: a list species and their distribution Warszawa 1976
  • The impact of predation on urban and rural Woodpigeon (Columba palumbus) populations. Polish Ecol. Studies 5: 141–220, 1980
  • Ptaki Polski. Rozmieszczenie i liczebność, PWN, Warszawa 1990 (wyd. 2 zm.)
  • Tomiałojć L., Wesołowski T. 1990. Breeding bird communities in the primaeval forest of Białowieża, Poland. Pp. 141–165. In: A. Keast (ed.): Biogeography and ecology of forest bird communities. The Hague, SPB Acad. Publish.
  • (red.) Czynna ochrona zwierząt, PWN, Warszawa 1992
  • (red.) Ochrona przyrody i środowiska w dolinach nizinnych rzek Polski, Kraków 1993
  • Tucker G.M., Heath M.F., with Tomiałojć L., Grimmett R.F.A. (eds.) 1994. Birds in Europe: their conservation status. BirdLife International, Cambridge
  • (red.) Ekologiczne aspekty melioracji wodnych, Kraków 1995
  • A long-term study of changing predation impact on breeding woodpigeons. In: D.P. Cowan & C.J. Feare – Advances in vertebrate pest management. Filander Verlag, Fürth, 1999
  • An East-West gradient in the breeeding distribution and species richness of the European woodland avifauna. Acta orn. 35: 3–17, 2000, także po francusku: 2001. Un gradient Est-Ouest dans la repartition et la richesse specifique de l’avifaune Europeenne. Bull. Ass. Natur. Vallée Loing 77
  • Badania ilościowe nad synantropijną awifauną Legnicy i okolic, Wrocław 2003
  • Tomiałojć L., Stawarczyk T. 2003. Awifauna Polski – rozmieszczenie, liczebność i zmiany. 1–2. Bogucki i S-ka, Poznań.
  • Tomiałojć L., Wesołowski T. 2004. Diversity of the Białowieża Forest avifauna in space and time. J. Ornithol. 145: 81–92.
  • Tomiałojć L., Drabiński A. (eds.) 2005. Środowiskowe aspekty gospodarki wodnej. [Environmental aspects of water management]. Komitet Ochrony Przyrody PAN i Wydział Inżynierii i Geodezji AR we Wrocławiu (monogr. zespołowa)
  • Sustainable development and Nature conservation – necessity of a compromise instead of confrontation. W: P. Joost, J. Słodczyk, W.L. Filho (eds) – Current Issues of Sustainable Development – Priorities and Trends. Economic and Environmental Studies 8. Opole, 2006.
  • Głowaciński Z. & Tomiałojć L. 2016. Long-term changes in the Polish breeding avifauna – winner and loser species, 1851–2010. Vogelwelt 136: 225–239.
  • Human initiation of synurbic populations of waterfowl, raptors, pigeons and cage-birds. W: Margui E. & Hedblom M. (ed.) – Ecology and conservation of birds in urban environments. Springer Verlag, Switzerland, 2017

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komitet Wyborczy Wyborców Zieloni 2004. pkw.gov.pl. [dostęp 2019-01-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]