Ludwik Trokin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Trokin żył na przełomie XVIII i XIX wieku. Generał major armii Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Służył w Wojskach Koronnych. W 1789 jako pułkownik pełnił służbę w Kamieńcu Podolskim. 26 maja 1792 z pułkownika w 12 regimencie pieszym koronnym awansował na generała majora. W wojnie polsko-rosyjskiej 1792 jako generał dowodził Brygadą w Dywizji generała Michała Zabiełły. Związał się potem z targowiczanami, złożył przysięgę wierności Katarzynie II i prawdopodobnie służył w jej wojskach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. P Kosk Generalicja polska t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001.