Luiza Zalewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Luiza Zalewska (ur. 1970) – polska dziennikarka prasowa.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pracę dziennikarską zaczynała w dzienniku „Życie Warszawy” w czasach kierownictwa Kazimierza Wóycickiego i Tomasza Wołka[1]. Razem z większością zespołu przeszła w 1996 roku do założonego przez Wołka dziennika „Życie[1]. Pracowała tam do roku 1999, potem przeniosła się do „Rzeczpospolitej”.

Zdobyła reputację czołowej dziennikarki politycznej tej gazety, opisując m.in. aferę Rywina i aferę Orlenu. O głównych postaciach tych wydarzeń pisała w książce „System Rywina czyli druga strona III Rzeczypospolitej”[2].

Z „Rzeczpospolitej” odeszła w 2005 roku w proteście przeciwko zwolnieniu Bronisława Wildsteina[1]. Została dziennikarką „Newsweeka”, a w 2007 roku publicystką „Dziennika[1].

Po połączeniu się tego tytułu z „Gazetą Prawną” pracowała w weekendowym Magazynie DGP. Niedługo później została zwolniona z „Dziennika Gazety Prawnej[3][1]. Założyła własną firmę dobraulica.pl[1] oraz serwis mapakryminalna.pl[4]. W marcu 2016 rozpoczęła pracę jako ekspert ds. multimediów biura prasowego Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy (szefem biura był wówczas Marek Magierowski)[5].

Za swoją pracę wielokrotnie wyróżniana. Za raport o polskich mediach w 2000 roku została nagrodzona (wraz z Jackiem Lutomskim i Krzysztofem Gottesmanem) przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich Nagrodą Główną Wolności Słowa[1]. W 2003 otrzymała nominację do Nagrody Mediów Niptel[6]. Za ujawnienie w 2003 r. bilingów głównych bohaterów afery Rywina otrzymała nominację do nagrody Grand Press w kategorii news[7]. W marcu 2012 (tuż przed zwolnieniem z „Dziennika Gazety Prawnej”) otrzymała Nagrodę Główną w konkursie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości za popularyzację „innowacyjności w ciekawy i przystępny sposób”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Rozmowa z Luizą Zalewską, dziennikarką zwolnioną po nagrodzie. sdp.salon24.pl. [dostęp 2016-03-16].
  2. Jan Skórzyński (red.): System Rywina, czyli Druga strona III Rzeczypospolitej. Warszawa: Świat Książki, 2003. ISBN 83-7391-259-2.
  3. Krzysztof Majdan: Luiza Zalewska – opisywała kulisy afery Rywina. Teraz kończy z dziennikarstwem. NaTemat.pl. [dostęp 2016-03-16].
  4. Daria Różańska, Jakub Mejer: Byłe dziennikarki w biurze prasowym Kancelarii Prezydenta. press.pl, 16 marca 2016. [dostęp 2016-03-16].
  5. Katarzyna Pawlak i Luiza Zalewska w biurze prasowym Kancelarii Prezydenta RP, zwolniono Romana Wilkoszewskiego. wirtualnemedia.pl, 2016-03-16. [dostęp 2016-03-16].
  6. Kandydaci do Nagrody Mediów Niptel 2003. wirtualnemedia.pl, 2003-07-09. [dostęp 2016-03-16].
  7. Grand Press. Dziennikarskie hity 2003 - Press | Księgarnia Poczytaj.pl, www.poczytaj.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]