Młynarczyk (Tatry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Młynarczyk
Mlynárik
Ilustracja
Wschodnia ściana Młynarczyka. Widok z północy
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość ok. 1785 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Młynarczyk
Młynarczyk
Ziemia49°11′37″N 20°06′41″E/49,193611 20,111389

Młynaczyk (słow. Mlynárik, ok. 1785) – ostatnie wzniesienie we wschodniej grani Młynarza w słowackich Tatrach Wysokich[1]. Od sąsiedniej w tej grani Nawiesistej Turni (Bielovodská veža, 1825 m) oddzielony jest mającą zaledwie około 10 m głębokości Młynarczykową Szczerbiną (Mlynárikova štrbina, 1775 m). Do Doliny Białej Wody Młynarczyk obrywa się stromo skrzesaną ścianą o wysokości około 300 m. Ściana ta wraz z ścianą Nawiesistej Turni stanowi bardzo charakterystyczny element lewego zamknięcia Doliny Białej Wody, szczególnie dobrze prezentuje się z Polany pod Wysoką, ale także z drogi Palenica BiałczańskaMorskie Oko (zwłaszcza z okolic gajówki pod Wantą). Znajdują się w niej drogi wspinaczkowe należące do najtrudniejszych w Tatrach, a dzięki swej wyjątkowej ekspozycji, gładkości oraz strzelistości formy przez taterników zaliczane do „najhonorniejszych”. Poniżej szczytu znajduje się przewieszony blok szczytowy o wysokości około 80 m. Skala trudności niektórych dróg sięga VI A4, a czas przejścia 55 godz[2].

Pierwsze wejście: Mieczysław Świerz i Jan Humpola 14 lipca 1924 r.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954, s. 110.
  2. Młynarczyk. Topo. [dostęp 2012-12-26].