Mała Jagnięca Baszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mała Jagnięca Baszta
Ilustracja
Mała Jagnięca Baszta wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Mała Jagnięca Baszta
Mała Jagnięca Baszta
Ziemia49°13′16,1″N 20°12′14,6″E/49,221139 20,204056

Mała Jagnięca Baszta (słow. Malá jahňacia bašta[1]) – wybitna turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnej części Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od Wielkiej Jagnięcej Baszty na południowym wschodzie jest oddzielona Pośrednim Jagnięcym Przechodem, a od Ponad Piekło Baszty na północnym zachodzie oddziela ją Niżni Jagnięcy Przechód[2].

Południowo-zachodnie stoki Jagnięcej Grani opadają tu do dolnej części Bździochowego Koryciska w Dolinie Kołowej, natomiast północno-wschodnie – do Jagnięcego Kotła w Dolinie Skoruszowej[3]. Stoki zbiegające do Bździochowego Koryciska są trawiasto-skaliste, znajdują się w nich grupy skałek. Ściana północno-wschodnia ma podobny charakter, jest jednak bardziej urwista[2].

Podobnie jak cała Jagnięca Grań, Mała Jagnięca Baszta jest niedostępna dla turystów i taterników – wspinaczka obecnie jest tutaj zabroniona[4]. Najdogodniejsze drogi na turnię prowadzą granią z sąsiednich przełęczy[2].

Pierwsze wejścia miały miejsca przy pierwszych przejściach Jagnięcej Grani[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-08].
  2. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 161. ISBN 83-217-2472-8.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 106. ISBN 83-909352-2-8.
  4. Górska Gazeta Internetowa. Słowackie przepisy dla taterników. [dostęp 2014-01-10].