Małe Koryciska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolomitowe skałki na lewym orograficznie zboczu Małych Korycisk

Małe Koryciska – niewielkie, orograficznie lewe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich (najniższe z północnych odgałęzień tej doliny). Wylot znajduje się ok. 1200 metrów na południowy zachód od górnego końca Siwej Polany na wysokości około 950 m n.p.m. Małe Koryciska wznoszą się w kierunku zachodnim, podchodząc pod nienazwaną przełęcz (ok. 1075 m) pomiędzy Małą Furkaską (1133 m) a Koryciańską Czubą (1161 m). Od południa sąsiadują z Wielkimi Koryciskami, oddzielonymi wschodnim grzbietem Koryciańskiej Czuby z Koryciańskimi Turniami, od zachodu natomiast ze słowackim żlebem Bratraniec (słow. Bratranec) – niewielkim odgałęzieniem Doliny Cichej Orawskiej (Tichá dolina). Potok płynący dnem jest ciekiem okresowym[1].

Cała dolinka jest zalesiona, a na jej zboczach wyrastają liczne dolomitowe skałki. W środkowej części posiada wysoki i szeroki próg skalny. W górnej części znajduje się jaskinia Szczelina w Małych Koryciskach[2]. W plejstocenie nie była zlodowacona[3]. Jest obszarem cennym przyrodniczo – na murawach naskalnych rosną liczne rośliny wapieniolubne. Podawano stąd jedno z dwu tylko w Polsce stanowisk sasanki słowackiej (drugie znajduje się w sąsiednich Wielkich Koryciskach). Jednakże w ostatnich latach nie odnaleziono jej już tutaj. Z innych rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie zarzyczki górskiej, ostrożnia głowacza, jarząba nieszpułkowego, dwulistnika muszego, a także gdzie indziej częstszej, ale rzadkiej w Karpatach mącznicy lekarskiej[4].

Małe Koryciska nie są udostępnione szlakiem turystycznym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-03-13] (pol.).
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.