Małgorzata Fuszara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małgorzata Fuszara
Małgorzata Fuszara podczas 71. posiedzenia Senatu (2015)
Małgorzata Fuszara podczas
71. posiedzenia Senatu (2015)
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1951
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: socjologia prawa
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 24 marca 1997 – prawo
Uniwersytet Warszawski
Profesura 22 października 2007
Profesor zwyczajny
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Stanowisko Dyrektor Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych
Pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania
Okres spraw. 1 sierpnia 2014–16 listopada 2015
Poprzednik Agnieszka Kozłowska-Rajewicz
Następca Wojciech Kaczmarczyk
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Małgorzata Barbara Fuszara (ur. 9 listopada 1951 w Warszawie) – polska prawniczka i socjolog, specjalizująca się w zagadnieniach związanych z socjologią polityki, gender studies, socjologią mniejszości etnicznych, kulturowych i społecznych oraz socjologią prawa. Profesor nauk humanistycznych, od 2014 do 2015 sekretarz stanu w Kancelarii Premiera i pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończyła studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Doktoryzowała się w 1983[1], a w 1997 na macierzystym wydziale uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa na podstawie rozprawy pt. Rodzina w sądzie[2]. Postanowieniem prezydenta RP z 22 października 2007 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[3].

Zawodowo związana z UW, objęła stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji, a także dyrektora ISNS[2]. Była również dyrektorką Ośrodka Badań Społeczno-Prawnych nad Sytuacją Kobiet ISNS UW. Wraz z Bożeną Chołuj kieruje Podyplomowymi Studiami nad Społeczną i Kulturową Tożsamością Płci Gender Studies ISNS UW, których jest współtwórczynią[4]. Pracuje w Katedrze Antropologii i Socjologii Obyczajów i Prawa ISNS UW. W 2008 weszła w skład Komisji Rektorskiej ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji Uniwersytetu Warszawskiego[5]. Powoływana w skład komitetów redakcyjnych czasopism naukowych, tj. „European Journal of Women's Studies”, „Signs: Journal of Women in Culture and Society” oraz „Societas/Communitas”. Wykładała na University of Michigan oraz na Universidad de Oñate.

W swojej działalności naukowej koncentruje się na zagadnieniu udziału kobiet w życiu społeczno-politycznym. Bada międzynarodowe mechanizmy włączania i wykluczania kobiet ze sfery publicznej, zajmując się m.in. zjawiskiem tzw. szklanego sufitu. Prowadzi badania na temat gender i przemian ról społecznych kobiet i mężczyzn. Zajmuje się wpływem prawa Unii Europejskiej na polskie prawo w zakresie równouprawnienia płci.

Wraz z Eleonorą Zielińską współtworzyła pierwszy w Polsce projekt ustawy o równym statusie kobiet i mężczyzn, który wnoszono do parlamentu dwukrotnie: w 1996 i 1997, uzyskując podpisy odpowiednio 160 i 120 posłów. Do pierwszego czytania projektu w Sejmie doszło w czerwcu 1997 dzięki Iwonie Śledzińskiej-Katarasińskiej, jednak prace nad nim nie zakończyły się z uwagi na koniec kadencji Sejmu we wrześniu tego samego roku. Małgorzata Fuszara deklaruje się jako zwolenniczka parytetów płci na listach wyborczych[6], przyjęcie przez parlament tzw. ustawy kwotowej określiła jako największy sukces polityczny kobiet od 1918 roku[7]. Zaangażowała się w działalność Kongresu Kobiet i stowarzyszenia powstałego na bazie tego ruchu społecznego – jako członkini rady programowej, wiceprezeska zarządu oraz minister ds. równości płci i przeciwdziałania dyskryminacji w powołanym przez tę organizację tzw. gabinecie cieni[8].

22 lipca 2014 premier Donald Tusk ogłosił jej nominację na stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Premiera i pełnomocnika rządu ds. równego traktowania, zastępując na tym stanowisku Agnieszkę Kozłowską-Rajewicz[9]. Rozpoczęła pracę na tych stanowiskach 1 sierpnia 2014[10] i zakończyła w listopadzie 2015.

W 2017 została członkinią rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski, za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej, odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[12].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. Małgorzata Fuszara Pełnomocniczką Rządu ds. Równego Traktowania. premier.gov.pl, 22 lipca 2014. [dostęp 2018-11-28].
  2. a b Małgorzata Fuszara w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-11-28].
  3. M.P. z 2007 r. nr 82, poz. 862
  4. Fuszara: Majstersztyk i bubel 2010. wyborcza.pl, 31 grudnia 2010. [dostęp 2012-09-21].
  5. Zarządzenie nr 26 Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 4 maja 2010 r. w sprawie powołania Komisji Rektorskiej ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji na kadencję 2008–2012. uw.edu.pl. [dostęp 2012-09-21].
  6. Prof. Małgorzata Fuszara o parytetach. wyborcza.pl, 18 lutego 2010. [dostęp 2012-09-21].
  7. Małgorzata Fuszara: Przegłosowanie ustawy kwotowej to największy sukces polityczny kobiet od 1918 roku. feminoteka.pl. [dostęp 2012-09-21].
  8. Lista członkiń gabinetu cieni. kongreskobiet.pl. [dostęp 2012-09-21].
  9. Małgorzata Fuszara nową pełnomocniczką rządu ds. równego traktowania. rmf24.pl, 22 lipca 2014. [dostęp 2014-07-22].
  10. Małgorzata Fuszara. premier.gov.pl. [dostęp 2014-08-02].
  11. Prof. Mirosław Wyrzykowski: Pozakonstytucyjna zmiana ustroju staje się faktem. O tym trzeba debatować, panie Prezydencie. oko.press, 26 sierpnia 2017. [dostęp 2017-08-31].
  12. M.P. z 2012 r. poz. 413

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]