Maciej Gutowski (historyk sztuki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka sztuki. Zobacz też: Maciej Gutowski (prawnik).

Maciej Gutowski (ur. 4 listopada 1931 w majątku Suchodoły na Wołyniu[1], zm. 11 października 1998 w Zielonce) – polski historyk sztuki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, w latach 1974-1981 prowadził dział sztuk plastycznych w tygodniku Kultura, współpracował m.in. z pismem „Pokaz”. W latach 1991-1993 pracował w Zakładzie Historii Sztuki Uniwersytetu Śląskiego[2]; od 1993 profesor Politechniki Białostockiej (od 1971 kierował katedrą historii sztuki), w latach 1971-1976 wykładał: w ASP w Warszawie, na Politechnice Krakowskiej, Uniwersytecie Śląskim, Wyższej Szkole Muzycznej w Białymstoku. Jego prace kontynuuje syn, historyk sztuki Bartłomiej Gutowski.

Badacz polskiej sztuki gotyckiej, secesji, sztuki nowoczesnej, znawca architektury XIX wieku. Współorganizator happeningów, plenerów i wystaw. Krytyk sztuki. Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70[3]. W latach 1989-1993 wiceprzewodniczący rady miasta Zielonka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gutowski, Bartłomiej: Maciej Gutowski (1931-1998). [dostęp 20 października 2013].
  2. Historia Zakładu Historii Sztuki Uniwersytetu Śląskiego. [dostęp 9 lutego 2012].
  3. Sympozjum Plastyczne (1970, Wrocław)., Sympozjum Plastyczne Wrocław '70, Zjednoczone Przedsiębiorstwa Rozrywkowe. Ośrodek Teatru Otwartego "Kalambur", 1983, s. 177, OCLC 830242745 [dostęp 2020-07-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Komizm w polskiej sztuce gotyckiej (1973)
  • Juan Miró (1974)
  • Georges Braque (1975)
  • Architektura szkół średnich w Polsce w okresie rozbiorów (1991)
  • O Panach, Paniach i zdarzeniach (1998)
  • Architektura secesyjna w Galicji (2000), wspólnie z Bartłomiejem Gutowskim