Maciej Kaziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Kaziński
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1967
Gdynia
Data śmierci 14 września 2018
Zawód, zajęcie kompozytor, muzyk, muzykolog, tłumacz, działacz kulturalny

Maciej Kaziński (ur. 29 kwietnia 1967 w Gdyni[1], zm. 14 września 2018) – polski śpiewak, multiinstrumentalista[2], kompozytor, muzykolog, tłumacz i działacz kulturalny[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był absolwentem Akademii Muzycznej w Gdańsku. Kształcił się także na specjalistycznych kursach muzyki dawnej. Od 1993 był szefem biura organizacyjnego Festiwali Muzyki Dawnej w Starym Sączu, zaś od roku 1996 sekretarzem, a następnie wicedyrektorem Festiwalu w Jarosławiu. Od 2006 piastował funkcję dyrektora Festiwalu „Pieśń Naszych Korzeni” w Jarosławiu[4].

Był między innymi kontrabasistą i pianistą, specjalizował się również w grze na historycznych i tradycyjnych instrumentach smyczkowych[4]. Był współtwórcą specjalizującej się wykonywaniu średniowiecznych dramatów liturgicznych – Scholi Teatru Węgajty[2]. W 2000 prowadził w Krakowie projekt Codex Calixtinus, był także współautorem Międzynarodowych Spotkań Dramat i Liturgia 2002-2003[4].

Jako tłumacz dokonał przekładów książek o tematyce muzyczno-historycznej w tym Semiologia Gregoriańska Eugèna Cardine’a, Muzyka Starożytnej Grecji i Rzymu Johna Landelsa, czy Historia Muzyki i Hymnografii Bizantyjskiej Egona Wellesza[2][4].

Brał udział w nagraniu płyt: Ło Matko Kocheno! – Pieśni Z Kocudzy (2007)[5], Kapela Brodów – Pieśni Maryjne (2008)[6], Kapela Brodów – Tańce Polskie (2008)[7], Castrum Doloris: Old Polish Burial Ceremonies (2014)[8]. Był autorem muzyki radiowej i scenicznej. Współpracował między innymi z Adamem Strugiem[9] i Orkiestrą Czasów Zarazy[2].

Zmarł po długiej chorobie 14 września 2018[10][11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Kaplita Uczył, jak cudowną rzeczą jest muzyka
  2. a b c d Żegnamy Macieja Kazińskiego (pol.). liturgia.pl. [dostęp 2018-09-18].
  3. Dolnośląski mikrokosmos Macieja Kazińskiego (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2018-09-18].
  4. a b c d Maciej Kaziński. Dyrektor Artystyczny (pol.). festiwal.jaroslaw.pl. [dostęp 2018-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-16)].
  5. Beata Oleszek, Maciej Kaziński – Ło Matko Kocheno! – Pieśni Z Kocudzy (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-09-18].
  6. Kapela Brodow* – Pieśni Maryjne (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-09-18].
  7. Kapela Brodów – Tańce Polskie (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-09-18].
  8. Bornus Consort, Orkiestra Czasów Zarazy, Vocal Quartet Tempus, Schola Gregoriana Silesiensis, Chór Sarmacki im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego, Concerto Antemurale, Robert Pożarski – Castrum Doloris: Old Polish Burial Ceremonies (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-09-18].
  9. "Pieśni o rzeczach ostatecznych". (pol.). festiwalmuzykiteatralnej.pl. [dostęp 2018-09-18].
  10. Zmarł Maciej Kaziński, dyrektor artystyczny Festiwalu Muzyki Dawnej w Jarosławiu (pol.). ekspresjaroslawski.pl. [dostęp 2018-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-16)].
  11. Wspominamy Macieja Kazińskiego (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2018-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-16)].