Macquarie Island (stacja polarna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Macquarie Island Station
Ilustracja
Stacja Macquarie Island na przesmyku
Przynależność państwowa  Australia
Data założenia 1957
Liczba personelu 14–40
Wysokość 6 m n.p.m.
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego
Mapa konturowa Oceanu Spokojnego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Macquarie Island Station”
Ziemia54°37′12″S 158°51′40″E/-54,620000 158,861111
Strona internetowa stacji

Macquarie Island Station – całoroczna stacja naukowo-badawcza należąca do Australii, położona na subantarktycznej wyspie Macquarie.

Położenie i warunki[edytuj | edytuj kod]

Stacja znajduje się w północnej części wyspy Macquarie, leżącej na Oceanie Spokojnym w przybliżeniu w połowie drogi pomiędzy Australią a Antarktydą. Wyspa jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO ze względu na bioróżnorodność i znaczenie dla zwierząt regionu[1]. Na wyspie panuje klimat morski, subpolarny. Średnia temperatura powietrza w styczniu (lato) sięga tu od 5,3 do 8,8 °C, a w czerwcu (zima) od 1,5 do 5,0 °C. Niebo jest zachmurzone średnio przez 289,4 dni w roku, opady są bardzo częste; średnie opady deszczu w marcu sięgają 99,7 mm[2] i wyspa nosi przydomek „gąbka” (ang. The Sponge)[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odkryta w 1810 roku wyspa Macquarie przez następne stulecie budziła zainteresowanie głównie ze względów ekonomicznych. Ludzie zabijali tutejsze kotiki dla skór, a później słonie morskie i pingwiny dla oleju. Również naukowcy zainteresowali się tutejszą fauną i florą, a także geologią samej wyspy, położonej na granicy płyt tektonicznych. W 1911 roku Douglas Mawson założył pierwszą bazę naukową na wyspie. Prowadzone były w niej badanie geomagnetyczne, botaniczne, zoologiczne i geologiczne, ustanowiono także połączenie radiowe z Australią. Dopiero w 1933 roku wyspa została objęta ochroną. 25 marca 1948 została na niej założona istniejąca do dziś stacja Macquarie Island[4]. Jest ona najstarszą australijską stacją polarną; na wyspie istnieją też mniejsze obozy terenowe, do których można dotrzeć pieszo[3].

Stację tworzy współcześnie ponad 30 budynków, w większości położonych na przesmyku prowadzącym na północny półwysep wyspy. Przebywa w niej, zależnie od sezonu i prowadzonych prac budowlanych, od 14 do 40 osób; zimą zwykle zostaje w niej nie więcej niż 16 polarników[1]. W związku ze starzeniem się infrastruktury i wysokimi kosztami modernizacji, Australijczycy zaplanowali zamknięcie stacji w 2017 roku. Dalsze badania miały być prowadzone z obozów terenowych[5]. W październiku 2016 roku rząd australijski przeznaczył 50 milionów dolarów na budowę nowej stacji, która ma być w pełni operacyjna w 2021–22 roku[6].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Główną częścią prac w stacji Macquarie Island są badania biologiczne, obejmujące m.in. 25 gatunków gnieżdżących się tu ptaków. Innymi dziedzinami badań są: fizyka wysokiej atmosfery ziemskiej, nauki o Ziemi, medycyna, meteorologia, badania nad rekultywacją i zmianami klimatu. Badane jest pole magnetyczne Ziemi, a także prowadzone są pomiary sejsmologiczne, co wiąże się z położeniem wyspy w rejonie aktywnym sejsmicznie. Na Macquarie monitorowana jest także obecność skażeń i radioizotopów w powietrzu[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Macquarie Island Station. Australian Antarctic Division, 2015-10-28. [dostęp 2015-12-15].
  2. Climate statistics: Macquarie Island. Australian Bureau of Meteorology. [dostęp 2015-12-15].
  3. a b Cultural heritage. Australian Antarctic Division, 2002-06-17. [dostęp 2015-12-15].
  4. Macquarie Island: a brief history. Australian Antarctic Division, 2002-06-17. [dostęp 2015-12-15].
  5. Change in operations on Macquarie Island (ang.). Australian Antarctic Division, 2016-09-13. [dostęp 2016-09-13].
  6. The Hon. Josh Frydenberg MP Minister for the Environment and Energy: $50 million for new Macquarie Island research station. Department of the Environment and Energy, 2016-10-14. [dostęp 2016-10-15].
  7. Macquarie Island science. Australian Antarctic Division, 2006-08-23. [dostęp 2015-12-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]