Magnisowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Magnis)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb rodu von Magnis

Magnisowie (wł. Magni) – ród arystokratyczny pochodzenia włoskiego, mający swoje posiadłości w Austrii, Czechach, na Morawach, w ziemi kłodzkiej i Śląsku.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ród Magnisów wywodzi się z północnych Włoch. Ich pierwotną siedziba było Lurago nad jeziorem Como. Zajmowali się początkowo kupiectwem na terenie Lombardii, w tym Mediolanu, a następnie weszli w skład świty cesarskiej[1].

Magnisowie zostali sprowadzeni do Rzeszy Niemieckiej w XVI wieku za sprawą Giovanniego Pietra Magniego (1555–1618), który sprawował funkcję nadwornego lekarza cesarskiego. W 1622 zostali zaliczeni w poczet niemieckiej szlachty, otrzymując tytuł Freiherra (niem. wolny pan, baron).

2 czerwca 1637 otrzymali tytuł hrabiów Rzeszy (Reichsgraf). W tym czasie uzyskali wysoką pozycję na dworze nabywając posiadłości na Morawach.

Przez nabycie dóbr na terenie hrabstwa kłodzkiego w 1780 zostali włączeni w obręb szlachty pruskiej. Po II wojnie światowej przenieśli się na zachód Niemiec.

Siedziby[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Bożkowie – w połowie XIX wieku główna rezydencja rodu na ziemi kłodzkiej

Morawy[edytuj | edytuj kod]

Hrabstwo kłodzkie[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze osobistości[edytuj | edytuj kod]

  • Giovanni Battista Magni (zm. 1562), kupiec w Como
  • Constantin Magni (1527–1606), członek cesarskiej Tajnej Rady w Wiedniu, od 1588 w Pradze
  • Giovanni Pietro Magni (1555–1618), cesarski lekarz
  • Valerian von Magnis (1586–1661), prowincjał austriacko-czeskiej prowincji zakonu kapucynów, dyplomata cesarski
  • Franz von Magnis, cesarski dowódca. W 1628 nabył miasto i posiadłość ziemską w Straßnitz na Morawach.
  • Maximilian Philipp von Magnis (1685–1738), pan na Straßnitz i Přestavlkach

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Haushofer, Magnis (Magni), Grafen v. (kath), [w:] Neue Deutsche Biographie (NDB), t. 15, wyd. Duncker & Humblot, Berlin 1987, s. 659–661.
  • Handbuch der historischen Stätten Schlesien, pod red. H. Weczerka, Stuttgart 1977.