Magura Rycerowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyżnia Magura Rycerowa
Ilustracja
Widok z Małołączniaka
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1997 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wyżnia Magura Rycerowa
Wyżnia Magura Rycerowa
Ziemia49°12′25″N 19°57′58″E/49,206944 19,966111

Magura Rycerowa (słow. Magura) – grzbiet w bocznej, odchodzącej w Wielkiej Kopie Koprowej (Veľká kopa), grani Liptowskich Kop (Liptovské kopy), oddzielający Dolinę Szpanią (Špania dolina) od Doliny Wierchcichej (Zadná Tichá dolina).

Najwyższym szczytem i jednocześnie zwornikiem Magury jest Wyżnia Magura Rycerowa (Veľká Licierova Magura, 1997 m n.p.m.). Z Wielką Kopą Koprową połączona jest grzbietem odchodzącym w kierunku południowo-wschodnim, szczyty rozdziela przełęcz Wyżni Rycerowy Zawracik (Vyšný Licierov závrat, 1946 m). W kierunku północnym odchodzi grań z kulminacją w Rycerowej Kopie (Licierova kopa, 1901 m), szczyty rozdziela Niżni Rycerowy Zawracik (Nižný Licierov závrat, ok. 1860 m). Grań ta rozdziela dwie boczne dolinki zawieszone nad Doliną Wierchcichą: Małe Rycerowe (Predné Licierovo) i Wielkie Rycerowe (Zadné Licierovo). W kierunku zachodnim odchodzi grzbiet z kolejnym szczytem zwornikowym zwanym Pośrednią Magurą Rycerową (Prostredná Licierova Magura, 1933 m). Tu grań rozgałęzia się i w kierunku północno-zachodnim odchodzi grzbiet oddzielająca Małe Rycerowe od Rycerowego Żlebu (Licierov žľab), a w kierunku zachodnim odchodzi grzbiet, który ponownie rozgałęzia się w Niżniej Magurze Rycerowej na dwa żebra opadające w kierunku południowo-zachodnim i północno-zachodnim do Doliny Cichej. Pomiędzy nimi znajduje się Magurski Żleb (Magurský žľab).

Nazwa magura jest pochodzenia wołoskiego i w języku wołoskim oznaczało wzgórze, pagórek, kopiec. Liptowskie Kopy były dawniej wypasane, od 1948 r. stanowią obszar ochrony ścisłej TANAP-u i nie są udostępnione turystycznie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.