Maila Talvio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maila Talvio.

Maila Talvio właśc. Maria Mikkola (ur. 17 października 1871 w Hartola, zm. 6 stycznia 1951 w Helsinkach) – fińska powieściopisarka i tłumaczka polskiej literatury.

Tłumaczyła twórczość Henryka Sienkiewicza – jego nowele (Bartek Zwycięzca, Latarnik, Stary Sługa, Za chlebem, Szkice węglem) i powieści (Quo vadis, Na polu chwały, Ogniem i mieczem, Bez dogmatu), Elizy Orzeszkowej, Bolesława Prusa, Stanisława Przybyszewskiego.

Na wniosek Polskiej Akademii Literatury, 7 listopada 1936, został Jej nadany Złoty Wawrzyn Akademicki „za zasługi dla dobra literatury”[1].

Mężem jej był fiński językoznawca-slawista Jooseppi Julius Mikkola.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1899Niemen virran varsilta (o podróży do Grodna)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]