Maksim Siergiejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Maksim Siergiejew (1926–1987).
Maksim Siergiejew
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1999
Leninogorsk[1]
Debiut w PŚ drużynowo 9 lutego 2019 w Lahti (10. miejsce)
Rekord życiowy 179,0 m na Letalnicy w Planicy (21 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Lahti 2019 druż. miesz.
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Lillehammer 2016 sztafeta mieszana
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
srebro Tschagguns 2015 druż. miesz.

Maksim Aleksiejewicz Siergiejew (ros. Максим Алексеевич Сергеев, ur. 16 czerwca 1999 w Leninogorsku) – rosyjski skoczek narciarski. Medalista mistrzostw świata juniorów (2019), zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2016) i zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2015), a także mistrzostw kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy skok w życiu oddał w 2005[2]. W oficjalnych zawodach międzynarodowych organizowanych przez FIS zadebiutował w styczniu 2015, gdy wziął udział w Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2015. W konkursie indywidualnym zajął 36. miejsce, w rywalizacji drużynowej uplasował się na 7. pozycji, a w rywalizacji drużynowej mikstów zdobył srebrny medal (drużyna Rosji wystąpiła w składzie: Sofja Tichonowa, Kiriłł Kotik, Marija Jakowlewa i Maksim Siergiejew)[3].

W lutym 2016 wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2016, gdzie w konkursie indywidualnym zajął 8. pozycję, w drużynowym mieszanym konkursie skoków uplasował się na 4. pozycji, a w sztafecie mieszanej, wraz z drużyną rosyjską (skład: Sofja Tichonowa, Maksim Siergiejew, Witalij Iwanow, Maja Jakunina i Igor Fiedotow) zdobył złoty medal[2]. W sezonie 2015/2016 zadebiutował w FIS Cupie, jednak nie zdobył punktów, zajmując we wrześniu 2015 w Râșnovie miejsca w czwartej dziesiątce (34. i 40.)[3].

Pierwsze punkty FIS Cup zdobył 8 stycznia 2017 w Zakopanem, plasując się na 4. pozycji. W lutym 2017 wystąpił w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 21., a drużynowo dwukrotnie 9. (zarówno w rywalizacji mężczyzn, jak i mikstów). W tym samym miesiącu zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, plasując się w Planicy w piątej dziesiątce. W lutym 2018 po raz drugi w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym zajął 31. lokatę, a w zmaganiach drużynowych 8. (mężczyźni) i 6. (mikst). 9 grudnia 2018 w Lillehammer po raz pierwszy w karierze punktował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 30. lokatę[4] (po dyskwalifikacji w 2. serii, w pierwszej części zmagań był 18[5].). Pod koniec grudnia 2018 został powołany na 67. Turniej Czterech Skoczni[6].

Jest medalistą mistrzostw Rosji – w 2017 został wicemistrzem kraju w konkursie indywidualnym na skoczni dużej[7], w 2018 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym na skoczni dużej[8], a latem 2018 zajął trzecie miejsce indywidualnie na skoczni dużej oraz w drużynie[9].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck dyskwalifikacja w kwalifikacjach (K-99)

Starty M. Siergiejewa na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. DSQ Nie zakwalifikował się.

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Stany Zjednoczone Park City 21. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg 31. miejsce
2019 Finlandia Lahti 25. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Stany Zjednoczone Park City 9. miejsce[a], 9. miejsce (drużyna mieszana)[b]
2018 Szwajcaria Kandersteg 8. miejsce[c], 6. miejsce (drużyna mieszana)[d]
2019 Finlandia Lahti 7. miejsce[e], złoty medal (drużyna mieszana)[f]

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns 36. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns 7. miejsce[g], srebrny medal (drużyna mieszana)[h]

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - q q q q - - - - - - - - q - - q q q q q - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 55.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 54.

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 115.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Stan po zakończeniu sezonu 2019/2020.

Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS106 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 44 - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - 54 52 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- 30 - - 46 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2019

2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 71 68 56 - 43 - 42 - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja


Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład zespołu: Kiriłł Kotik, Fiodor Cziżow, Władisław Skacziłow, Maksim Siergiejew
  2. Skład zespołu: Ksienija Kabłukowa, Władisław Skacziłow, Sofja Tichonowa, Maksim Siergiejew
  3. Skład zespołu: Maksim Siergiejew, Michaił Purtow, Aleksandr Marczukow, Kiriłł Kotik
  4. Skład zespołu: Aleksandra Barancewa, Kiriłł Kotik, Lidija Jakowlewa, Maksim Siergiejew
  5. Skład zespołu: Danił Sadriejew, Aleksandr Łoginow, Michaił Purtow, Maksim Siergiejew
  6. Skład zespołu: Anna Szpyniowa, Michaił Purtow, Lidija Jakowlewa, Maksim Siergiejew
  7. Skład zespołu: Ratmir Chaziejew, Maksim Siergiejew, Ilja Gienierałow, Kiriłł Kotik
  8. Skład zespołu: Marija Jakowlewa, Maksim Siergiejew, Sofja Tichonowa, Kiriłł Kotik

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maksim Sergeyev (ang.). olympedia.org. [dostęp 2020-07-10].
  2. a b Athletes / SERGEEV Maksim (ang.). wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2016-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-20)].
  3. a b Adam Kwieciński: SERGEEV Maksim 1999.06.16 RUS. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-02-20].
  4. Athlete : SERGEEV Maksim (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-08].
  5. FIS Continental Cup Ski Jumping 2nd Continental Cup Competition Lillehammer (NOR) LARGE HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). fis-ski.com, 2018-12-09. [dostęp 2018-12-15].
  6. Анастасия Шухова: Евгений Плехов объявил состав сборной России на 67-е Турне четырех трамплинов (ros.). skisport.ru, 2018-12-28. [dostęp 2018-12-28].
  7. Adrian Dworakowski: Klimow ze złotem i rekordem skoczni w Czajkowskim, Niżny Nowogórd mistrzem w drużynie. skijumping.pl, 2017-01-11. [dostęp 2018-05-03].
  8. Dominik Formela: Korniłow z kolejnymi złotami M. Rosji. skijumping.pl, 2018-04-02. [dostęp 2018-05-03].
  9. Прыжки на лыжах с трамплина: Чемпионат России, мужчины, женщины (Микст) (ros.). skijumping.ru, 2018-10-07. [dostęp 2018-11-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]