Maksym (Rubierowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksym
Michaił Rubierowski
biskup wołyński
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia nieznana
nieznane
Data i miejsce śmierci 23 listopada 1937
Żytomierz
biskup wołyński
Okres sprawowania 1924 - 1929
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1914
Diakonat 1914
Prezbiterat 1914
Chirotonia biskupia 1923
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1923
Miejscowość Żytomierz
Miejsce Sobór Przemienienia Pańskiego
Konsekrator Awerkiusz (Kiedrow)

Maksym, imię świeckie: Michaił Iwanowicz Rubierowski[1] (25 października 1878, wieś Piestiaki, ujezd Gorochowiecki - 23 listopada 1937, Żytomierz) – rosyjski biskup prawosławny.

Ukończył seminarium duchowne we Włodzimierzu nad Klaźmą i Moskiewską Akademię Duchowną z tytułem kandydata nauk teologicznych (1914). W roku uzyskania dyplomu złożył wieczyste śluby mnisze, po czym został wyświęcony na hierodiakona i hieromnicha. Został skierowany do pracy w szkole duchownej w Żytomierzu. Od 1916 był inspektorem Wołyńskiego Seminarium Duchownego (także w Żytomierzu).

W 1923 został wyświęcony na biskupa podolskiego, wikariusza eparchii wołyńskiej. W 1927 władze radzieckie zmusiły go do wyjazdu do Charkowa, gdzie przebywał przez rok bez prawa zmiany miejsca zamieszkania. W 1929 otrzymał godność biskupa wołyńskiego. W tym samym roku został aresztowany i skazany na trzyletnią zsyłkę do obwodu tobolskiego.

Po odbyciu kary wrócił do Żytomierza. Chociaż w 1934 ordynariuszem eparchii wołyńskiej został mianowany Filaret (Linczewski), faktycznie to biskup Maksym kierował istniejącymi jeszcze strukturami prawosławnymi, jako dobrze zorientowany w sytuacji prawosławnych w mieście. Biskup Filaret był ponadto nielubiany przez duchowieństwo i faktycznie przebywał stale w Kijowie[2].

W sierpniu 1937 aresztowany ponownie, oskarżony o szpiegostwo i dywersję, zginął w masowych egzekucjach duchowieństwa prawosławnego na Wołyniu, rozstrzelany w Żytomierzu razem z dwustoma innymi duchownymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]