Maksymilian Łepkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksymilian Łepkowski
Ilustracja
Data urodzenia 1817
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1893
Zasławie
Marszałek Rady powiatu sanockiego
Okres od 1872
do 1875
Poprzednik Jakub Wiktor
Następca Zenon Słonecki
Poseł do Rady Państwa V kadencji
Okres od 1873
do 1879

Maksymilian Łepkowski, także Łępkowski, herbu Dąbrowa (ur. 1817, zm. 1 lipca 1893 w Zasławiu) – poseł do Rady Państwa, prezes i marszałek Rady powiatu sanockiego, właściciel dóbr, działacz społeczny.

Grobowiec rodziny Łepkowskich na Starym Cmentarzu w Zagórzu

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Karola (1783-1864) i Józefy, z domu Zaleska (1792-). Jego żoną była Eugenia, z domu Wisłocka (1835-1924). Ich dziećmi byli: Czesław, Maria (1860-1946)[1], Karol (1866-1928), Włodzimierz, Grzegorz (1868-1908). Rodzina Łepkowskich posiadała obszary na terenie obecnego Zagórza, w tym Zasławie i Wielopole. Pod koniec XIX wieku Maksymilian Łepkowski był właścicielem tabularnym dóbr Zasławie[2][3].

Reprezentując własność ziemską jako właściciel dóbr tabularnych w 1870 został wybrany z grupy większych posiadłości do Rady c. k. powiatu sanockiego, obejmując wówczas członkiem wydziału powiatowego[4][5]. Później był wybierany ponownie do rady[6][7][8][9][10][11][12]. Pełnił funkcję prezesa i marszałka wydziału rady (1871-1875); jego zastępcą był Zenon Słonecki[13][14], który został jego następcą[15][16]. Został wybrany posłem do Rady Państwa w Wiedniu V kadencji (1873-1879 jako reprezentant wielkiej własności z powiatów Sanok, Brzozów, Lesko, Krosno[17]). W latach 70. był zastępcą prezesa wydziału okręgowego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Sanoku[18][19][20][21][22][23]. Był dyrektorem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie.

Zmarł 1 lipca 1893 w Zasławiu, a 4 lipca 1893 został pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Zagórzu. Spoczęła w nim cała rodzina Maksymiliana, prócz syna Grzegorza, pochowanego w Wielopolu.

Po śmierci Maksymiliana dobra Łepkowskich odziedziczyli jego synowie: na początku XX wieku Karol posiadał tereny w Zasławiu (także został marszałkiem rady powiatu sanockiego), a Grzegorz w Wielopolu[24][25]. Dobra po Karolu odziedziczyła jego bratanica, Olga Łepkowska-Sulimirska, żona Tadeusza Sulimirskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księga Zmarłych 1946–1958 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 252 (poz. 19).
  2. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 248.
  3. Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”, s. 10, Nr 264 z 19 listopada 1893. 
  4. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 280, 281.
  6. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 279.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 272.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 271.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874. Lwów: 1874, s. 295.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 294-295.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876. Lwów: 1876, s. 301.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 279.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 280.
  14. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 273.
  15. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 356.
  16. Edward Zając: VI. Okres autonomii. 1. Organizacja terytorialna i polityczna powiatu sanockiego. W: Życie gospodarcze ziemi sanockiej od XVI do XX wieku. Sanok: Stowarzyszenie Inicjowania Przedsiębiorczości, 2004, s. 110. ISBN 83-914224-9-6.
  17. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357-358.
  18. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 474.
  19. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 518.
  20. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 510.
  21. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 501.
  22. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 495.
  23. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1881. Lwów: 1881, s. 513.
  24. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  25. Zasław. parafia-zagorz.pl. [dostęp 24 listopada 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]