Maksymilian Altmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksymilian Altmann
Data i miejsce urodzenia 11 września 1888
Poznań
Data i miejsce śmierci 5 lutego 1932
Poznań
Związek Zawodowy Kolejarzy
Okres od 1920
do 1926
Przynależność polityczna Polska Partia Socjalistyczna

Maksymilian Altmann wł. Julius Max Altmann (ur. 11 września 1888 w Poznaniu, zm. 5 lutego 1932 tamże) – polsko-niemiecki działacz socjalistyczny i związkowy, radny miasta Poznania w latach 1926-1929 z ramienia PPS.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Poznaniu, w polsko-niemieckiej rodzinie. Jego ojcem był Hermann Altmann, a matką Pelagia Michnikowska[1]. Maksymilian Altmann pracował jako ślusarz w zakładach kolejowych. Przez krótki czas należał do SPD[2]. W 1918 roku, przed wybuchem powstania wielkopolskiego był członkiem poznańskiej Rady robotniczo-żołnierskiej[3]. W 1920 r. jako jeden z przywódców robotniczych brał udział w strajku kolejarzy przed zamkiem cesarskim[4]. Pełnił także funkcję prezesa oddziału Związku Zawodowego Kolejarzy w Poznaniu. Był także członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Kolejarzy oraz członkiem Zarządu Kas Emerytalnych byłego zaboru pruskiego[5].

W 1925 roku wystartował w wyborach do Rady Miasta Poznania z komitetu PPS. W tych wyborach nie wystartował komitet mniejszości niemieckiej, która w dużej części zdecydowała się poprzeć kandydatów socjalistycznych. Prasa niemiecka prasa zachęcała do głosowania na Altmanna[6]. Był członkiem Rady Miasta w kadencji 1926-1930[7][8].

Zmarł w 1932 roku w wyniku udaru. W jego pogrzebie wzięło udział ok. 2000 osób. Pogrzeb miał charakter manifestacji Polskiej Partii Socjalistycznej[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego żoną była Stanisława Cycmaniak, z którą miał córkę Marię[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akta meldunkowe.
  2. Rocznik Gdański, t. 17-18, Gdańskie Towarzystwo Naukowe, 1960.
  3. Adam Próchnik, Studia i szkice, 1864-1918, 1962.
  4. Jan Kaczmarek, Kartki robotniczych wspomnień: z życia i walki w Wielkopolsce w latach 1918-1945, 1972.
  5. Antoni Czubiński, Z robotniczych tradycji Wielkopolski, 1984.
  6. Wituski Andrzej (1932-)(red.), Kronika Miasta Poznania: kwartalnik poświęcony problematyce współczesnego Poznania 1987.10/12 R.55 Nr4, Wydawnictwo Miejskie, 12 października 1987 [dostęp 2018-06-20].
  7. a, Kronika Miasta Poznania: kwartalnik poświęcony problematyce współczesnego Poznania, 12 października 1987.
  8. W wyborach do Rady Miasta Poznania miał poparcie poznańskiej mniejszości niemieckiej
  9. Notatka Urzędu wojewódzkiego w Poznaniu, 1932.
  10. Akta meldunkowe.