Maksymilian Rosenmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksymilian Rosenmann (ur. 8 lutego 1889 w Pruchniku, zm. 1960 w Bielsko-Biała) – doktor medycyny, lekarz pediatra, autor pierwszej fizjologicznej teorii fibrynolizy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Pruchniku w powiecie jarosławskim w rodzinie Josefa Rosenmanna pruchnickiego handlarza i Rachel z domu Schnebaum. Przy urodzeniu otrzymał imiona Barech Mortche lecz używał głównie imienia Maksymilian[1]. W 1918 ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 1914–1924 pracował w klinikach i szpitalach wiedeńskich, robiąc specjalizację w pediatrii.

W 1924 po powrocie do Polski osiadł na stałe w Bielsku. Rozpoczął pracę ordynatora Oddziału Chorób Dziecięcych Szpitala Powszechnego w Białej. W tym okresie często przebywał w Wiedniu, gdzie dokształcał się w specjalnościach klinicznych oraz kontynuował swoje badania naukowe nad krzepliwością krwi (układem fibrynolitycznym osocza). Okres Zagłady przetrwał na terenie okupacji sowieckiej i w głębi ZSRR – we Lwowie, Swierdłowsku (ob. Jekaterynburg) oraz w Uzbekistanie.

Po wojnie powrócił do Bielska, gdzie w latach 1946–1960 pracował jako ordynator Oddziału Dziecięcego Szpitala Miejskiego w Bielsku-Białej. Opublikował 19 prac naukowych, z czego 12 dotyczyło fibrynolizy oraz zagadnień pokrewnych. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Cieszyńskiej 92 w Bielsku-Białej (sektor B, rząd I, nr grobu 568)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stary Kufer - Dr med. Maksymilian Rosenmann (ur. 8 II 1889... | Facebook, pl-pl.facebook.com [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  2. Będzin | Wirtualny Sztetl, www.sztetl.org.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).