Malatura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Malatura – część ornamentyki architektonicznej stanowiąca obraz malowany farbami, zwłaszcza na ścianie lub na drewnie, ale także na szkle (spotyka się także malatury podszkliwne). Malatury (malowidła) w architekturze najczęściej spotykane są w połączeniu z takimi technikami malarskimi jak fresk, graffiti, medalion, monochrom, polichromia, panneau, supraporta czy petroglify[1].

Malaturą określa się również sposób malowania pojazdów szynowych[2] i stat­ków powietrz­nych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oksfordzka ilustrowana encyklopedia sztuki, red. J.J. Norwich, przekł. L. Engelking i in., Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1994, s. 300 (​ISBN 83-218-1000-4​).
  2. Dariusz Bartoszewicz: Rusza ze stacji malatura, czyli jak mówi kolejarz (pol.). 2010-07-30. [dostęp 2015-11-04].