Malichy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Malichy
Osiedle / dzielnica Pruszkowa
Ilustracja
Przystanek WKD w Malicach
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat pruszkowski
Miasto Pruszków
Położenie na mapie Pruszkowa
Mapa lokalizacyjna Pruszkowa
Malichy
Malichy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Malichy
Malichy
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Malichy
Malichy
Położenie na mapie powiatu pruszkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pruszkowskiego
Malichy
Malichy
Ziemia52°09′58″N 20°50′21″E/52,166111 20,839167
Portal Portal Polska

Malichydzielnica-osiedle miasta Pruszkowa, granicząca z Piastowem oraz Gminą Michałowice. Dominuje tu zabudowa jednorodzinna. Obszar Malich zamyka się pomiędzy rzeką Utratą, Alejami Jerozolimskimi a ulicą Czarnieckiego w Regułach. Od strony zachodniej do Malich przylegają Tworki. Jednorodzinna zabudowa, oraz układ przestrzenny tworzący swoistą izolację przestrzenną (linia WKD i przystanek WKD Malichy, rzeka Utrata, pola wsi Reguły) składają się na specyficzny klimat osiedla, odzwierciedlający ideę miasta-ogrodu.

Najstarsza wzmianka o Malichach pochodzi ze spisu podatkowego z 1528 r. (Reguly Malychy), w którym odnotowano, że wieś była zamieszkiwana przez szlachtę bezkmiecą[1]. W początkach XVI w. Malichy były, razem z Kuchami i Zalesiem, przysiółkiem wsi Reguły. Obecne osiedle o tej nazwie nie znajdują się na miejscu historycznych Malich. Te wcześniejsze zlokalizowane były na północ od Alej Jerozolimskich w okolicach obecnej ulicy Harcerskiej w Piastowie, co widać m.in. na przedwojennych mapach Wojskowego Instytutu Geograficznego w skali 1:25 000 i 1:100 000. Przeniesienie nazwy musiało nastąpić zapewne z wybudowaniem stacji WKD w latach 20. XX wieku. Dzisiejsze Malichy położone są na terenie dawniej należącym do Tworek. Nazwa pochodzi od nazwy osobowej Malech, Malich[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik historyczno-geograficzny ziemi warszawskiej w średniowieczu, oprac. A. Wolff, K. Pacuski, do druku przygotowały M. Piber-Zbieranowska, A. Salina, red. T. Jurek, Instytut Historii PAN, Warszawa 2013, s. 240.
  2. U. Bijak, Nazwy miejscowe Polski. Historia - pochodzenie - zmiany, red. K. Rymut, t. 6, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 2005, s. 469.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]