Malinie (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Malinie
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat janowski
Gmina Chrzanów
Liczba ludności (2011) 290[1]
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 23-305
Tablice rejestracyjne LJA
SIMC 0789281
Położenie na mapie gminy Chrzanów
Mapa lokalizacyjna gminy Chrzanów
Malinie
Malinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Malinie
Malinie
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Malinie
Malinie
Położenie na mapie powiatu janowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu janowskiego
Malinie
Malinie
Ziemia50°44′45″N 22°38′38″E/50,745833 22,643889

Maliniewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Chrzanów[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 290 mieszkańców[1] i była czwartą co do wielkości miejscowością gminy Chrzanów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka na temat miejscowości pochodzi z roku 1482 r., ale szybko zanikła lub została zniszczona. Obecnie istniejąca wieś powstała w 1546 r. Zadanie zorganizowania wsi otrzymał wójt Iwan Giniec, a elementem osadniczym byli Rusini. W 1596 r., od spadkobiercy Stanisława Górki, Malinie zakupił Jan Zamojski i włączył do swojej ordynacji. Wieś leżąca na granicy dóbr stała się przedmiotem sporów. W 1602 r. wójt maliński oskarżył Gorajskich o rabunek 20 kóp jęczmienia. W 1626 r. wieś liczyła 4,5 łanów osiadłych, 9 zagród i 3 komornice. Na przestrzeni XVIII i XIX w. nastąpiła polonizacja ludności rusińskiej i jej latynizacja obrządkowa. W okresie wojen napoleońskich wskutek przemarszów wojsk, klęsk i nieurodzaju, epidemii nastąpił spadek ludności wsi. Akt uwłaszczenia uwłaszczenia przyznał na własność 42 gospodarzom 989 mórg ziemi. Zniesienie unii spowodowało przymusowe przejście unitów malińskich na prawosławie (1875 r.). Pierwsza wojna światowa wyrządziła duże straty wśród zabudowań (22 posesje – 43%). W 1921 r. Malinie liczyło 79 domów i 476 mieszkańców (w tym 10 Żydów). W okresie międzywojennym powstała szkoła, straż pożarna i Koło Młodzieży Wiejskiej. Po II wojnie światowej zlikwidowano szkołę, powstało kółko rolnicze oraz zbudowano remizę.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

  • Dąbrowa – część wsi Malinie, powstała w XIX w., istniała na pewno już w 1839 r.
  • Malinie Kolonia – część wsi, powstała po II wojnie światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum Ordynacji Zamojskiej (AOZ), sygn.: 9, 14; 251, 18-20; 3198, 12-13v, 29-30.
  • Tarnawski A.: Działalność gospodarcza Jana Zamoyskiego (1572-1605), Lwów 1935, s. 21-22, 63, 92.
  • Górny B.: Monografia powiatu janowskiego, Janów Lubelski 1934, s. 52.
  • Tabele Likwidacyjne, sygn.: 1122.
  • Inglot S. (red.): Rejestr poborowy województwa lubelskiego, Wrocław 1957, s. 79.
  • Jawor G.: Oblicze etniczne i rozwój osadnictwa okolic Goraja w późnym średniowieczu, Region Lubelski 1994/1996, s. 59.
  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa 1924, s. 36.
  • Województwo lubelskie w 15 tomach Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich 1880-1904, oprać. W. Sakławski, Lublin 1974, s. 232.
  • Stworzyński M.: Opisanie historyczno-geograficzne ordynacji zamojskiej z 1834 r., 83-83v.