Marcin Kydryński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Kydryński
ilustracja
Marcin Kydryński, Gdynia, 2014
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1968
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarz, kompozytor, autor tekstów, producent, podróżnik i fotograf
Rodzice Lucjan Kydryński, Halina Kunicka
Małżeństwo Anna Maria Jopek
Odznaczenia
Oficer Orderu Zasługi (Portugalia)
Strona internetowa
Marcin Kydryński (2009)

Marcin Krzysztof[1] Kydryński (ur. 24 maja 1968 w Warszawie) – polski dziennikarz muzyczny, kompozytor, autor tekstów, producent, podróżnik i fotograf.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Lucjana Kydryńskiego i Haliny Kunickiej. Jest absolwentem Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST.

W latach 1989–2007 w radiowej Trójce prowadził nocne audycje jazzowe (Trzy kwadranse jazzu, Około północy), w których bardzo często gościły nagrania Stinga, Pata Metheny’ego i Richarda Bony. Na antenie tej samej rozgłośni prowadził w latach 2001–2020 audycję Siesta[2]. Był członkiem Akademii Muzycznej Trójki. Zrezygnował z pracy w programie Trzecim Polskiego Radia w maju 2020 w reakcji na wydarzenia związane z 1998 notowaniem Listy przebojów[3]. Od 12 lipca 2020 prowadzi w internetowym Radiu Nowy Świat audycję analogiczną do trójkowej Siesty, zatytułowaną Pora siesty[4][5].

W latach 1995–1998 był dyrektorem artystycznym festiwalu Jazz Jamboree. Obecnie jest dyrektorem artystycznym Siesta Festival.

Od 2005 przez pewien czas prowadził w TVP program Około północy, w którym prezentował muzykę jazzową. Tytuł nawiązuje do audycji radiowej o tej samej nazwie, prowadzonej kiedyś przez Kydryńskiego w radiowej Trójce, do pór ich nadawania oraz do standardu 'Round Midnight napisanego przez Theloniousa Monka. Pierwszy odcinek został wyemitowany 1 października o 23:57.

Jest współautorem tekstów i muzyki części piosenek z repertuaru Anny Marii Jopek. Jest także współproducentem muzycznym kilku jej płyt, w tym Upojenia (wyd. 2002, wspólny album Anny Marii Jopek i Pata Metheny’ego) oraz ID (wyd. 2007), które w Polsce uzyskały status platynowych. Jest autorem serii wydawanych od 2005 roku albumów kompilacyjnych Siesta, z których pięć – Siesta 4 (2009), Siesta 5 (2010), Siesta 7 (2012), Siesta 8 (2013, platyna w 2016) i Siesta X (2015) – uzyskało w Polsce status platynowych[6].

Fotografowania uczył się od Tomasza Tomaszewskiego. Z aparatem odwiedził Zanzibar, Etiopię, Kenię, Sudan i afrykańskie pustynie. Łącznie spędził w Afryce około 10 lat. Owocem tych podróży jest album fotograficzny Pod słońce, za który w 2000 otrzymał nagrodę Arkadego Fiedlera, a także książka Chwila przed zmierzchem. Jest pierwszym polskim fotografem, który miał własny reportaż z międzynarodową okładką w National Geographic.

Jest mężem Anny Marii Jopek, ojcem Franciszka i Stanisława.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • We wrześniu 2008 Prezydent Portugalii odznaczył go Orderem Zasługi IV Klasy[7].
  • 25 kwietnia 2014, podczas oficjalnej inauguracji czwartej edycji Siesta Festival, Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz wręczył Marcinowi Kydryńskiemu – świętującemu wówczas 25-lecie pracy w Programie III Polskiego Radia – Nagrodę Kulturalną Miasta Gdańska[8]. W uzasadnieniu podano: „z okazji 25-lecia obecności na antenie radiowej Trójki, a w szczególności za Siesta Festival”[9].

Dorobek książkowy[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje wokół Chwili przed zmierzchem[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Chwila przed zmierzchem.

W maju 2010 roku użytkowniczka portalu Feminoteka opublikowała fragmenty książki w celu wzbudzenia nad nią dyskusji w kontekście „postkolonializmu, orientalizmu czy rasizmu[11]. W listopadzie tego samego roku na portalu Afryka.org pojawiła się szersza recenzja książki, której autorka twierdzi, że w książce znajdują się fragmenty nacechowane rasizmem, seksizmem, a także pedofilią[12].

Temat kontrowersji wokół książki odżył w lutym 2011 roku. Marcin Kydryński zdecydował się wówczas na wydanie oświadczenia, w którym napisał m.in.: „Kiedy książka wyszła, recenzowano ją, opisywano, czytano w radiowej Trójce, nikt nie obruszył się na te fragmenty, które dziś – całkowicie odarte z kontekstu – budzą takie zainteresowanie”[13].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w Katalogu Utworów Muzycznych – wyszukiwanie utworów M. Kydryńskiego. [dostęp 27 lipca 2015].
  2. Marcin Kydryński żegna się z Trójką. W: Onet [on-line]. Ringier Axel Springer Polska sp. z o.o., 2020-05-17. [dostęp 2020-05-17].
  3. Niedźwiecki, Wrona, Mazolewski i Kydryński odchodzą z Trójki, protestują przeciw cenzurze. 'Zawiniła czyjaś nadgorliwość', Wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-05-18].
  4. Radio Nowy Świat: Czy wiedzą Państwo, że właśnie nadeszła "Pora Siesty"? Zachęcamy do poświęcenia najbliższych dwóch godzin na odpoczynek połączony z wsłuchiwaniem się w muzykę, grającą w duszy Marcinowi Kydryńskiemu.. Radio Nowy Świat / Facebook, 12 lipca 2020. [dostęp 2020-07-15].
  5. Radio Nowy Świat: Mamy nadzieję, że dwie godziny spędzone przy dźwiękach, którymi podzielił się z Państwem Marcin Kydryński , pozwoliły Państwu odpocząć i nabrać sił (…). Radio Nowy Świat / Facebook, 12 lipca 2020. [dostęp 2020-07-15].
  6. Bestsellery i wyróżnienia – Wyróżnienia – Platynowe płyty CD – Archiwum. Związek Producentów Audio-Video.
  7. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].
  8. Ewa Palińska: Muzyczna globtroterka i afrykańska diva. Relacja z Siesta Festival. W: Portal Regionalny trojmiasto.pl [on-line]. 2014-04-27. [dostęp 2014-04-30].
  9. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. gdansk.pl, 2016-06-23. [dostęp 2016-06-23].
  10. Muzyka moich ulic. Lizbona ‹ Marcin Kydryński kydrynski.com [dostęp 2020-05-25]
  11. lady_pasztet: Feminoteka – Marcina Kydryńskiego spotkania z Czarną Kobietą. 2010-05-01. [dostęp 5 lutego 2011].
  12. Katarzyna Barczyk: Afryka.org – Afrykańskie przygody Marcina K., prezentera o aksamitnym głosie. 2010-11-26. [dostęp 5 lutego 2011].
  13. Marcin Kydryński: Oświadczenie w sprawie książki Chwila Przed Zmierzchem. 2011-02-16. [dostęp 2011-02-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]