Marco Antonio Cavazzoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marco Antonio Cavazzoni
Data i miejsce urodzenia ok. 1490
Bolonia
Pochodzenie włoskie
Data i miejsce śmierci ok. 1560
Wenecja
Gatunki muzyka poważna, muzyka renesansu
Zawód kompozytor, organista

Marco Antonio Cavazzoni, także Marco Antonio da Bologna lub Marco Antonio Cavazzoni da Urbino[1] (ur. ok. 1490 w Bolonii, zm. ok. 1560 w Wenecji[1]) – włoski kompozytor i organista[2]. Ojciec Girolamo Cavazzoniego[1].

Początkowo działał w Bolonii, później na dworze kardynała Pietro Bembo w Urbino i Padwie[2]. W latach 1511–1517 oraz 1522–1524 przebywał na dworze Francesca Cornaro w Wenecji, zaś między 1520 a 1521 rokiem w służbie papieża Leona X w Rzymie[2]. Przypuszczalnie w 1528 roku osiadł na stałe w Wenecji[2]. Był śpiewakiem w bazylice św. Marka[1][2]. Od 1536 do 1537 roku przypuszczalnie był również organistą w Chioggii[2].

Należy do prekursorów samodzielnej muzyki organowej[2]. W swoich kompozycjach, pomimo ówczesnych ograniczeń wynikających z budowy instrumentów, starał się wykorzystywać możliwości polifonicznej gry na organach, przedkładając brzmienie i urozmaicenie faktury utworu nad ścisłe przestrzeganie reguł kontrapunktycznych[2]. Zbiór utworów Cavazzoniego, obejmujący dwa ricercary oraz opracowania dwóch motetów i czterech chansons, ukazał się drukiem w Wenecji w 1523 roku[1]. W rękopisie pozostał jeszcze jeden ricercar oraz msza[2]. Największe znaczenie posiadają ricercary Cavazzoniego, należące do utworów nieimitacyjnych. Zastosowana została w nich technika ewolucyjnego rozbudowywania fraz akordowo-figuracyjnych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 147. ISBN 0-674-37299-9.
  2. a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 60. ISBN 83-224-0223-6.